Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

NA KLHTHEI, NA KLHTHEI O SHMITHS STH BOYLH ...


San poly kitrino se blepo, Kosta mou
....................................................
Den exo,vre pedia, ellinika grammata edo sto Parisi...

Alla perimeno na akoyso ki ego to Simiti stin Exetastiki gia ti SIEMENS...

Akou leei thlivetai...

Akoy leei, den exoun prosopika stoixeia... Ti prosopika stoixeia... Synergatis Ypourgos yfistamenos tou tou itan o Mantelis... Gia ola exei efthyni enas prothypourgos, gia o ti kanoun oi yfistamenoi tou...

Aftos 8 xronia pou itane... Gia psarema, fainetai...

Na doume oloi poso tha thlivetai, pano se kanena avolo skamni, me kammia rigoti stoli, otan anakalyftoun OLA ta dessous tis SIEMENS...
Ki olwn ton allwn ypothesewn poy eixe tin anotati eftyni, san prothypourgos, pou tora paei na to stripsi a la gallika, me styl taxa adiaforo, poulontas tous teos synergates tou gia na vgei aftos ladi...

Ela,Giorgaki, min to kourazeis, doston ke sy, opos o Samaras tin alli, na teleionoume me tin DoroSimitoparea...

Τρίτη, 25 Μαΐου 2010

1453: TA EΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΑΝ - ΠΩΣ ΒΓΑΛΑΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΚΙ ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟ ΜΩΑΜΕΘ...


Μπείτε στο site του αγαπητού φίλου καθηγητή και ιστορικού Γιάννη Τσιλιμίγκρα και διαβάστε το εκπληκτικό σχετικό ιστορικό σημείωμα...

Και θρηνήστε, γιατί και σήμερα τα ίδια κάνουμε και πάμε -αν δεν συνέλθουμε...- για νέες Αλώσεις...

TΖΑΚΡΗ, ΤΖΑΚΡΗ, ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ...ΠΕΛΛ-ΑΔΑΣ!

Ναι, ναι, αυτό... -έστω και σε "καφε-ω-λαι"..

Δε με νοιάζει τίποτε...
Δεν με νοιάζει κι αν έβαλε όλο το χωριό της -όχι απλά συγγενεις...- να φυλάνε εκ περιτροπής το Μουσείο της Πέλλας σε βάρδιες...
Δε με νοιάζει κι αν έστησε την πιο καλλίγραμμη και καλλίπυγο θεία της πάνω σε κανένα βάθρο, πασπαλισμένη με μαρμαρόσκονη, να παριστάνει την Μολοσσή Ολυμπιάδα, τη φαρμακερή μητέρα του Μ. Αλεξάνδρου (που δεν την άντεχε, λέει, ο Φίλιππος γιατί κοιμόταν και έπαιζε, λέει, στην κλίνη της με φίδια, η σκοτεινή Μάγισσα...)

Εγώ να βλέπω μόνο θέλω...
  • Αυτό το θεληματικό της πηγούνι...
  • Το χαρίεν ψεύδισμα -"φσ-φσ-φσ"- καθώς βγάζει λόγο...
  • Το ωραίο αναιδές καλογραμμένο χείλος του μεγάλου στόματος που στραβώνει καθώς μιλάει αγριεμένη...
  • Το όλο γωνίες πρόσωπο...
"Dog alone" σας λέω, και Αγγλικά όλοι γνωρίζετε...
Είμαι φυσιογνωμιστής; Μπα; Γιατί, αυτή είναι Υπουργός;

Αυτά. Ζητάω πολλά ή ανέχομαι πολλά;

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

ACHTUNG! ACHTUNG! DIE ZEN KANONEN FUR DIE GRIECHEN AUS DIE FRAU-"COW" MERKEL...


Mε βάση και τη χθεσινή δήλωση της Αγγελικής Αγελάδος περί "Γερμανικής Κουλτούρας Σταθερότητος που έχει επιβεβαιωθεί και θα επιβληθεί δια πυρός και σιδήρου στην "Ουρο-ζώνη" (διότι περί "ούρων" πλέον πρόκειται, με τις "αγορές" να κατουριούνται στα γέλια από αυτόν τον Ευρωπαϊκό "θίασο" που παραληρεί, μη ξέροντας τι να κάνει με το Ευρώ του...), ανακοινώθηκε αρμοδίως από την Bundestag ο "Δεκάλογος των Κανονισμών που πρέπει να τηρήσουν οι Έλληνες για την επόμενη τριετία", αν θέλουν να θεωρηθούν αξιόπιστοι στο Πρόγραμμα Διάσωσης της Χώρας από την Πτώχευση και να μην τους πετάξουν από τον 16ο όροφο του Berlemont με το κεφάλι κάτω στη Rue de la Loi, που έχει και σκληρό πλακόστρωτο...

So:

1. Οι Έλληνες θα κυκλοφορούν -όπως επί Οθωμανών- μόνο με μπλε ή γκρι/μαύρα ρούχα, έτσι για οικονομία αλλά και λίγο πένθος. Κάτι παρδαλά πράσινα, κόκκινα κλπ καταργούνται γιατιί οδηγούν και σε υπερκαταναλωτισμό. Οι Ελληνίδες θα κυκλοφορούν μόνο μια φορά το μήνα -με τσεμπέρι, αφού τα κομμωτήρια καταργούνται.

2. Θα παραμείνουν ανοιχτά ένα καφενείο και ένας κινηματογράφος ανά πόλη, όπου θα πηγαίνουν οι κάτοικοι με σειρά εκ περιτροπής και μόνο για μια ώρα το μήνα. Καφενέδες, γλέντια, τέσσερα καπουτσίνα ή φρεντουτσίνα στην καθησιά τους τέρμα. Τα θέατρα κλείνουν μέχρι νεωτέρας. Τα γήπεδα θα ανοίγουν μια φορά το μήνα, οπότε θα προσέρχονται εκεί όλοι οι Έλληνες ντυμένοι στα μαύρα και θα ακούνε πένθιμους λόγους για το "πως φτάσαμε ως εκεί" και νουθεσίες για το πως δεν θα το ξανακάνουμε, με γόο και συλλογικό χτύπημα στήθους -οι γυναίκες με πλερέζες.Το ποδόσφαιρο καταργείται.

3. Καταργείται η βάρβαρη Ελληνική συνήθεια όσοι Δημόσιοι υπάλληλοι εορτάζουν να παίρνουν άδεια ολοήμερη και να καταρρέει -με τόσους άγιους του Ορθόδοξου εορτολογίου- η όποια Ελληνική Δημόσια Διοίκηση έχει απομείνει. Αντίθετα οι εορτάζοντες, για να τιμήσουν τον Άγιό τους, αντί κεράσματος στους συναδέλφους, θα κάθονται δύο ώρες παραπάνω και θα βγάζουν και εκκρεμότητες των άλλων.

4. Τα ΙΧ θα μειωθούν σε ένα ανά δέκα τετραμελείς οικογένειες, που θα το παίρνουν επίσης εκ περιτροπής. Οι λοιποί με τα πόδια, καλό θα τους κάνει -όπως επί Οθωμανών που οι Έλληνες ξεπέζευαν κάθε φορά που συναντούσαν Τούρκο, υποκλίνονταν και περίμεναν να περάσει (και θα χάσουν και κανένα κιλό, αντί να συνωστίζονται στα PRINOS κλπ ινστιτούτα αδυνατίσματος)

5. Οι ταβέρνες καταργούνται. Μαγείρεμα στο σπίτι και μόνον.

6. Ντίσκο και μπαρ επίσης θα ανοίγουν μόνο μια φορά το δίμηνο. Όλες οι παραλιακές των πόλεων, που έχουν γίνει πασαρέλα και χώρος μόστρας, φιγούρας και σπατάλης, θα φυτευτούν με λουλούδια και κάκτους και εκεί δεν θα κυκλοφορεί κανείς.

7. Τα κινητά καταργούνται, διότι είναι αιτία φλυαρίας, παπαρολογίας, και σπατάλης για όλους. Επάνοδος σε κλασικά τηλέφωνα SIEMENS. Για επικοινωνία με γείτονες, κραυγή από το μπαλκόνι "Κυρά Λένηηηηηηηηη!!!" όπως παλιά, να ξαναζωντανέψουν κι οι Ελληνικές γειτονιές -που θα ασβεστώνονται ανελλιπώς άπαξ της εβδομάδας.

8. Ηλεκτρικό στα σπίτια μόνο 3 ώρες την ημέρα (καλύτερα από ότι επί Τσαουσέσκου, που το άφηνε μόνο δύο, αλλά μηδένισε σε 3 χρόνια το εξωτερικό χρέος της Ρουμανίας, γι' αυτό έφαγε το κεφάλι του...). Κανάλια Τηλεόρασης πλην ΝΕΤ καταργούνται.

9. Οπλισμός και πυρομαχικά του Ελληνικού Στρατού παραδίδονται για φύλαξη στη ΝΑΤΟική σύμμαχο Τουρκία. Στη φάση αυτή δεν χρειάζονται. Στα χάλια που είναι η Ελλάδα, και να πληρώσεις κάποιον δεν την καταλαμβάνει με τίποτε.

10. Όλοι οι Έλληνες τα καλοκαίρια θα κάνουν μόνο μια εβδομάδα διακοπές, και το υπόλοιπο διάστημα του καλοκαιριού θα κουβαλάνε ομπρέλλες, σαμπρέλες, μπανιερά, πολυθρόνες πλαζ, σκαμνάκια κλπ σε Γερμανούς και άλλους τουρίστες έναντι 2 €/ημέρα, να βγάλουν και κανένα χρήμα. Κατά την παροχή αυτής της φιλόξενης υπηρεσίας, απαγορεύεται να σηκώνουν τα μάτια και να κοιτάνε τους τουρίστες, όπως επί Οθωμανών.

Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

ΜΕΡΚΕΛ: Η "ΤΡΕΛΗ ΑΓΕΛΑΔΑ" ΠΑΛΙΝ ΩΣ ΗΡΩΔΙΑΣ ΜΑΙΝΕΤΑΙ... ΠΑΛΙΝ ΑΙΜΑ ΖΗΤΕΙ...

Με τον κηδεμόνα σας, αύριο! Και θα γράψετε
και 200 φορές "Δεν θα το ξανακάνω"!


Έχει πλέον τρελαθεί εντελώς η Γερμανο-γελάδα...

Και δεν ξέρει πια τι ζητάει από τους Εταίρους της, που έχουν μείνει άναυδοι...

...Αφού οι Γερμανοί έστησαν top down την Ευρώπη του Ευρώ, για να εφαρμόσουν τα πλάνα του Γ' Ράιχ και να χρηματοδοτήσουν με τα λεφτά των Ευρωπαίων την "απορρόφηση" της Ανατολικής Γερμανίας, κι ετσι έστησαν ένα "νόμισμα χωρίς χώρα" -πρωτοφανές στα παγκόσμια χρονικά...

...Αφού απέτρεψαν επί δεκαετίες τη δημιουργία οποιουδήποτε πραγματικού "μηχανισμού" οικονομικής και διοικητικής ολοκλήρωσης και συντονισμού της ΕΕ, με διαδικασίες διαχείρισης κρίσεων κλπ -εκτός από τις αστείες τελετές του Μπερλεμόντ, όπου όλοι χαμογελάνε και χτυπιούνται λυκοφιλικά τάχα στην πλάτη...

...Αφού πρωτοστάτησαν στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας για να πάρουν τα ψαχνά της Κροατίας και της Σλοβενίας, που νομίζουν ότι είναι "Γερμανοί" του Νότου...

...Αφού δέχτηκαν στην ΕΕ την άθλια "δημιουργική λογιστική" του "φίλου" τους Σημίτη, για ένταξη στην ΟΝΕ με τα τζάμπα μεροκάματα των Αλβανών...

...Αφού τόσα χρόνια έκαναν την πάπια με τις αλχημείες του Παπαντωνίου και του Χριστοδουλάκη...

...Αφού η Μέρκελ, όταν το πράγμα με μας έφτασε τελευταία στο απροχώρητο, κωλυσιέργησε επί εβδομάδες και μέχρι την τελευταία στιγμή στο στήσιμο ενός "όπως-όπως" μηχανισμού υποστήριξης στην Ελλάδα, δίνοντας προτεραιότητα στη Ρηνανία-Βεστφαλία...

...Και αφού, μετά τη συμφωνία για το "πακέτο", στις 2/05, που υποχρεώθηκε να δεχτεί γιατί πλέον κινδύνευε όλο το σαθρό "Ευρωψευτοενωσιακό" οικοδόμημα, άφρισε ξαφικά κι απρόσμενα λυσσασμένη που τα 'κανε έτσι μούτι -έτσουξε κι η ήττα στη Ρηνανία-Βεστφαλία...- και άρχισε να μας περνάει γενεές δεκατέσσερεις για το τι κάναμε και τι δεν κάναμε και πως η Ευρώπη δε μας έλεγξε και μας άφησε ετσι λάσκα...

...Τώρα, σα να ξύπνησε ξαφνικά ή την τσίμπησε μύγα τσέ-τσε, επιβάλλει στο γόνατο άγρια προγράμματα λιτότητας -τύπου Ελλάδας- σε όλες τις χώρες της Νότιας Ευρωζώνης...

...και απόψε 20/5 τολμάει και βγαίνει και λέει αναίσχυντα: "Η Γερμανική κουλτούρα σταθερότητας έχει τώρα δικαιωθεί και δεν θα κάνουμε πίσω ούτε ένα γιώτα στις απαιτήσεις μας για πιο αυστηρά μέτρα ελέγχου των εθνικών προϋπολογισμών από ανεξάρτητη αρχή, περικοπή κονδυλίων σε χώρες που δεν καταφέρνουν να ελέγξουν τα οικονομικά τους, και ελεγχόμενη εξώθηση σε έξοδο απο την Ευρωζώνη..."

...κάνοντας έξαλλους με τις μονομερείς σπασμωδικές και χωρίς συνεννόηση ενέργειές της τους εταίρους της -με πρώτη τη Γαλλίδα Υπουργό Οικονομικών Κριστίν Λανγκάρτ, που ψέλλισε "Είναι προς συζήτηση, φυσικά, αυτές οι προτάσεις..."

Ξαφνικά τώρα η Γερμανία απαιτεί απόλυτο έλεγχο στην Ευρωζώνη, κι εμάς θέλει να μας οδηγήσει στην έξοδο από εκεί...

Και ύστερα πάει και απαγορεύει μονομερώς και με το "έτσι θέλω" το χρηματιστηριακό παιγνίδι με τίτλους ασφάλισης κατα κρατικής πτώχευσης -αισχρό παιγνίδι, αλλά έτσι είναι ο καζινοκαπιταλισμός- νομίζοντας ότι σήμερα η παγκοσμιοποιημένη οικονομία ελέγχεται με πειθαρχικές μεθόδους στρατοπέδου και δεν θα βρει 1000 τρόπους να την εκδικηθεί αύριο, για τα αμύθητα κέρδη που της στερεί με αυτή την απαγόρευση -την οποία βέβαια δεν μπορεί και να ελέγξει διότι δεν έχει τους μηχανισμούς...

Και σας ρωτάω: Εσείς, αν ήσασταν "αγορές", ή απλοί επενδυτές, θα επενδύατε ποτέ στο νόμισμα μιας διακρατικής ψευτοσυλλογικής οντότητας που την διευθύνει μια τρελή γελάδα που αφρίζει -μια φρένο, μια γκάζι- και 26 άλλους υπηκόους που δεν καταφέρνουν να συμφωνήσουν ούτε στο τι ώρα είναι;

Αυτό είναι τώρα το μεγαλύτερο -το τεράστιο- πρόβλημα της Ευρωζώνης και του Ευρώ, που δεν τα βλέπω να την βγάζουν καθαρή, γιατί δεν είναι αξιόπιστα και άξια...

Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΤΕΚΜΗΡΙΩΤΗ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ...

Εξαντλημένη από τις ίδιες της τις πλαδαρές συκοφαντίες...
("Ουφ, τους βαρέθηκα, και το Μαϊλη, και τον Παφίλη...")

Με δηλώσεις της χτες στην "Πρωινή Ζώνη" της ΝΕΤ, η Αλέκα Παπαρρήγα, θύμα και αιχμάλωτη της Αριστερίστικης Ομαδούλας που έχει καταλάβει τον Περισσό, δήλωσε υβριστικά τα παρακάτω:

"Είμαστε ενάντια στην προβοκάτσια. Και να πω, ότι αυτό το ρόλο του προβοκάτορα παίζει ο ΛΑ.Ο.Σ. Όχι όλοι, για να μην το χρεώσω σε όλο το Κόμμα ή την Κοινοβουλευτική Ομάδα του, αλλά ειδικά ο Πρόεδρός του ο Καρατζαφέρης, που εκτελεί πληρωμένα συμβόλαια..." (Μπράβο, έχει αρχίσει και βλέπει και διακρίσεις μέσα στην ομίχλη του, το ΚΚΕ...)

Και σε ερώτηση της έρημης δημοσιογράφου, σχετικά με μια τέτοια ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΗ από κάθε άποψη και με κάθε είδους δικαιοσύνη -αστική, προλεταριακή, σοβιετική, σεληνιακή ή άλλη- συκοφαντία "Τι εννοείτε;"
"...Αυτό που εννοώ!..." απάντησε ενοχλημένη ακόμη και από αυτή την ερώτηση της οικοδεσπότου!...

Νομίζουμε ότι αυτή η υβριστική και συκοφαντική συμπεριφορά της αιχμάλωτης στην "ομάδα Μαϊλη-Παφίλη-Πρωτούλη" Γ. Γραμματέως του ΚΚΕ έχει ξεπεράσει κάθε όριο...

Είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ, ό,τι το ενοχλεί, ή ό,τι δεν ελέγχει, το ονομάζει "αντικομμουνισμό" ή "προβοκάτσια"...
Είναι όμως επίσης γνωστό, ότι υπάρχει και ένα όριο στην πολιτική αντιπαράθεση...
Γιατί υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα στην πολιτική σύγκρουση και στην άθλια και ατεκμηρίωτη συκοφαντία...
Είναι η ίδια μεγάλη απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στην ιδεολογία και στη χυδαία ψευδολογία...
Και είναι εντέλει γνωστό, ότι σήμερα στη χώρα υπάρχει -αρέσει δεν αρέσει στον Περισσό...- και κάποιος -αστικός σήμερα, τι να κάνουμε;- νόμος που τιμωρεί τον συκοφάντη και υπερασπίζεται τον εξυβριζόμενο και συκοφαντούμενο πολίτη...

Νομίζουμε -άποψή μας μόνο, ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. ξέρει και θα αποφασίσει- ότι είναι καιρός για μια αυστηρή επιστολή προς την Αλέκα, σε επιπεδο Αρχηγών Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, με ΑΠΑΙΤΗΣΗ, ΟΧΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ, για αποφυγή τέτοιων συκοφαντιών και ύβρεων...

Επιστολή πριν απο τη μήνυση...
Όπου θα ζητείται και αποζημίωση 1 εκ € από το πάμπλουτο "αντιπλουτοκρατικό" ΚΚΕ, για ηθική βλάβη...
...Που αν επιδικαστεί -που θα επιδικαστεί, εκτός αν η κ. Παπαρρήγα φέρει στο Δικαστήριο τα "συμβόλαια προβοκάτσιας" και αποδείξει τα λεγόμενά της...- θα κατατεθεί απο το ΛΑ.Ο.Σ. σε κοινωφελή ιδρύματα ή/και στο Ταμείο Φτώχειας...

Μήπως έτσι βάλει κάποτε μυαλό το ΚΚΕ, που συνεχώς καλεί -χωρίς όμως και να οργανώνει όπως πρέπει- την επίθεση ενάντια στα "Χειμερινά Ανάκτορα"...
Αφού δεν ξέρει ούτε πότε είναι Χειμώνας, ούτε κατά που πέφτουν τα Ανάκτορα...
Και που, επειδή τα πράγματα αλλάζουν τριγύρω -χωρίς να μένουν τα ίδια, Διονυσάκη...- με δεκαπλάσια ταχύτητα από αυτήν που μπορεί να προσλάβει το τέως σημαντικό -ιστορικο μεν, ανιστόρητο δε Κόμμα- όταν το μάθει, δεν θα υπάρχουν ούτε ο μεν Χειμών, ούτε τα δε Ανάκτορα...

"ΣTOΥ ΚΕΜΑΛ ΤΟ ΣΠΙΤΙ", ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ...

Μας έκλεισε το σπίτι, κι εμείς βάζουμε το "σπίτι του Κεμάλ"
θέμα στις Πανελλήνιες, ανήμερα του "κλεισίματος"...
............................................................................
Είναι τυχαίο;
Είναι επίτηδες;
Ανήμερα της Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, θέμα στις Πανελλήνιες Εξετάσεις, "Το σπίτι του Κεμάλ"...

Και επειδή δηλαδή, ο καλός "ιδιόρρυθμος" -με τη γνωστή "ιδιορρυθμία"- Θεσσαλονικιός λογοτέχνης Γ. Ιωάννου, είχε ίσως κάποια κρυφή λατρεία για τον Θεσσαλονικιό viril Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ -τον, καλώς για το "έθνος" του και για πάρτη του, αλλά δραματικό για μας, καταστροφέα και σφαγέα Ρωμηών, Αρμενίων και Ποντίων- έγραψε ένα κείμενο για το σπίτι του Κεμάλ, τάχα μου θέλοντας πάλι να μας πει για την "πολυπολιτισμική", "ερωτική", κοσμοπολίτικη κλπ Θεσσαλονίκη "του"...

...αυτό σημαίνει ότι, σαδιστικά, ειδικά χτες, έπρεπε αυτό να είναι το θέμα στη "Λογοτεχνία" των Πανελλήνιων Εξετάσεων;

Υπάρχει κανείς να απαντήσει, από τις διάφορες ελληνικές και ανθελληνικές "αγγελικές Γκερέκες" που μας κυβερνούν σήμερα;

Η ΩΡΑΙΑ ΚΙ Ο "ΩΡΑΙΟΣ"...

"...Ποτέ, μα ποτέ, δεν θ' αποκτήσω το κορμί
της, ούτε τα πλούσια μαλλιά της ..."

Ε, καλά μεταξύ μας, σύντροφοι της Πρασινο-Κυβέρνησης...

Που τον βρήκατε;

Να θυμάσαι την Άντζελα Γκερέκου -σαν "Υπουργό" Τουρισμού (πραγματική "τουρίστρια" στο ΥΠΠΟ...) και να βλέπεις μπροστά σου -αντ' αυτής...- το Νικητιάδη, από τους πιο ασχημάντρες της Βουλής...

...Δεν αντέχεται!....

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ...

Κεφάλια -μόνο- Ποντίων... Δώρο στον
πολιτισμό από τον "πολιτισμένο" Κεμάλ...


Λίγες μέρες μετά την ετοιμαζόμενη "γεωπολιτική γενοκτονία" των συγχρόνων Ελλήνων από τον Νεο-Σουλτάνο Ερντογάν, ας θυμηθούμε τη γενοκτονία των Ποντίων...

Κι ας κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ, σ' αυτούς -κι όχι σ' Αυτόν...

Η Γενοκτονία των Ποντίων
Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον
Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις
19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις
24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

H MAKΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΓΕΙΤΟΝΩΝ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ...

Καλά δεν καθόντουσαν στα υψίπεδα του Τουράν;
Τι ήθελαν και ροβόλησαν κατά 'δω;...

Και επειδή πάμε για νέα υπαγωγή στό "νεο-οθωμανικό" δοβλέτι, ως Ρωμέικο βιλαέτι (επαρχία), τουλάχιστον ας ξέρουμε πως, εκεί που ήμασταν αρχικά -και μέχρι το 1000 μ.Χ.- μια χαρά στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μας, που είχε σαν βάση τη Μικρά Ασία μας, από δικές μας βλακείες και πλαδαρότητες και ηλίθια άγρια φορολογία των εκεί πληθυσμών -που πρώτοι αποσκίρτησαν και εξισλαμίστηκαν για να γλυτώσουν τα Βυζαντινά χαράτσια γύρω στο 1100 μ.Χ.- και μετά την τρομερή ήττα στο Ματζικέρτ το 1071, μας έχουν "κατσικωθεί" εδώ δίπλα οι γείτονες -τελικά Τούρκοι- με τους οποίους πρέπει να κάνουμε την καρδιά μας πέτρα και να ζήσουμε, λέει, αιωνίως σαν "καλοί γείτονες"...

Είναι μεγάλο το κείμενο, αλλά διαβάζεται μονορούφι σαν θρίλλερ που κόβει την ανάσα:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ Μ ΑΣΙΑ

H εμφάνιση των τουρκικών ομάδων στον ελληνικό χώρο από τον 11ο μ.Χ. αιώνα, εγκαινίασε μια μακρά περίοδο συνάντησης, επικοινωνίας και ώσμωσης. Είτε ως Σελτζούκοι, είτε ως Οθωμανοί θα διαμορφώσουν τελικά τη φυσιογνωμία ολόκληρης της περιοχής μας. Το ερώτημα που αντιμετώπιζαν οι επιστήμονες ήταν το πώς ένας πληθυσμός εισβολέων που δεν ξεπέρασε τις 400.000 άτομα, κατάφερε να κυριαρχήσει σ’ ένα ελληνόφωνο κόσμο 8 εκατομμυρίων. Πώς οι «ολίγοι» Τουρκομάνοι κατάφεραν να μεταστρέψουν ένα μεγάλο πληθυσμό ελληνοφώνων χριστιανών, μαζί με τους οποίους στη συνέχεια θα αποτελέσουν τους Οθωμανούς πολίτες της νέας αυτοκρατορίας τους.

Πώς εξηγείται το οτι οι ελληνόφωνοι χριστιανοί πληθυσμοί αλλαξοπίστησαν; Οφείλεται στο ότι η νέα θρησκεία ήταν περισσότερο δελεαστική, ή στο ότι οι Σελτζούκοι έδιναν μέσα από αυτή άλλες δυνατότητες;

Ο κύριος όρος στον εξισλαμισμό δεν ήταν η πειθώ της νέας θρησκείας, αλλά η απαλλαγή των Ελλήνων από τα φορολογικά βάρη του Ισλάμ. Αποδέχονταν τους λαούς της Βίβλου, χριστιανούς και εβραίους, και δεν τους αντιμετώπιζαν όπως τους παγανιστές, τους οποίους καταδίκαζαν σε θάνατο ως ειδωλολάτρες. Τους «λαούς της Βίβλου» τους ανέχονταν, ως έχοντες κοινή θεολογική μήτρα, αλλά τους επιβάρυναν με δύο ειδικούς φόρους. Από τις αρχές του 11ου αιώνα, που οι τουρκικές ομάδες εισβάλουν στη Μικρά Ασία, οι πρώτες ελληνόφωνες ομάδες που εξισλαμίζονται είναι αυτές των κατεχόντων εδαφών, οι οποίες εξισλαμίσθηκαν για να διασώσουν τα προνόμια τους. Απ΄αυτούς θα προέλθει και νέα ελίτ των τουρκομανικών ομάδων.

Την ίδια εποχή που τα τουρκικά φύλα κάνουν την είσοδό τους στο μικρασιατικό χώρο, το Βυζάντιο από πολυεθνική, ελληνόφωνη αυτοκρατορία μετατρέπεται σε πόλη-κράτος, όπου αναπτύσσονται σημαντικές κοινωνικές και ιδεολογικές διεργασίες. Διαμορφώνεται μια πρώιμη αστική τάξη, η οποία θα γονιμοποιήσει και θα εξελίξει έως τα όριά της την ιδεολογική κληρονομιά των τριών αιώνων νέου ελληνισμού, που είχε συσσωρευτεί απ΄ την εποχή της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας. Η νέα αυτή ιθύνουσα οικονομική τάξη θα εκφραστεί με τους Παλαιολόγους και θα ξεπεράσει την υπερεθνική, ελληνόφωνη και χριστιανική ρωμιοσύνη. Θα διαμορφώσει μια εθνική ταυτότητα, όπου δεν προέχει η θρησκευτική καθαρότητα αλλά η εθνική επιβίωση. Σε αυτήν την κοινωνικο-πολιτική βάση θα εμφανιστούν οι Ενωτικοί, που στο όνομα της ελπίδας για δυτική βοήθεια θα δεχθούν να υποταχθεί η ανατολική Εκκλησία, στον αντίπαλό της τη δυτική Εκκλησία.

Ποιος είναι ο φιλοσοφικά ιθύνων νους όλης αυτής της κίνησης πριν την Πτώση;

Η τάση των Ενωτικών είναι προϊόν των μεγάλων αλλαγών που οδήγησαν στη συρρίκνωση της Αυτοκρατορίας σε μια πόλη-κράτος. Μετά το 1204 φαίνεται ότι στη Νίκαια της Βιθυνίας και γύρω από τον Λάσκαρι θα αναπτυχθεί έντονα μια πρώιμη ελληνική εθνική ταυτότητα, σε απόλυτη συμφωνία με το ευρύτερο πλαίσιο της Ρωμιοσύνης, δηλαδή της εν πολλοίς ελληνόφωνης Ορθοδοξίας, που όριζε μια θρησκευτική ταυτότητα. Ο Απόστολος Βακαλόπουλος θεωρεί ότι στη Νίκαια «Έντονη είναι η ελληνολατρεία και η εθνική ελληνική συνείδησή τους που βαθμιαία ταυτίζεται με την Ορθοδοξία». Φαίνεται ότι στη Νίκαια διαμορφώθηκε μια κυρίαρχη ιδεολογική αντίληψη που βασιζόταν στην κλασική ελληνική γραμματεία -η οποία ούτως ή άλλως συνέχιζε να αποτελεί τη βάση της λόγιας βυζαντινής εκπαίδευσης- καθώς και στην προϋπάρχουσα παραδοχή σε κύκλους εκκλησιαστικών διανοουμένων περί της συνέχειας των Ελλήνων, ως πληθυσμιακής οντότητας και όχι ως θρησκευτικού παγανιστικού ρεύματος.

Αυτές οι εξελίξεις ήταν η αιτία, ώστε να αποκαλέσουν οι Σελτζούκοι την Αυτοκρατορία της Νίκαιας “Vilayet i Yiounani”, δηλαδή «Επικράτεια των Ελλήνων», ήτοι «Ελλάδα». Σε μια απάντηση προς τον Πάπα Γρηγόριο, ο Ιωάννης Βατάτζης, αυτοκρατορας της Νίκαιας, αναπτύσσει με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι ο Μέγας Κωσταντίνος κληροδότησε στο «γένος των Ελλήνων» τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Βατάτζης χρησιμοποιεί τον όρο «γένος» στη θέση του σύγχρονου όρου «έθνος» και όχι αναπαριστώντας μια θρησκευτική ομάδα: «Γράφεις στο γράμμα σου ότι στο δικό μας γένος των Ελλήνων η σοφία βασιλεύει… Αλλά πώς συμβαίνει να αγνοείς ότι μαζί με τη βασιλεύουσα Πόλη και η βασιλεία σ’ αυτόν τον κόσμο κληροδοτήθηκε στο δικό μας γένος από το Μέγα Κωνσταντίνο. Υπάρχει μήπως κανείς που αγνοεί ότι η κληρονομιά της δικής του διαδοχής πέρασε στο δικό μας γένος και εμείς είμαστε οι κληρονόμοι και διάδοχοί του;…»

Η εμφάνιση του νέου ελληνισμού στη Νίκαια θα συνδυαστεί με ιδεολογικά και πολιτικά αντιλατινικά και ανθενωτικά συναισθήματα. Μια κορυφαία μορφή του ρεύματος αυτού θα είναι ο Πλήθων Γεμιστός. Όμως, οι κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές στην Κωνσταντινούπολη κατά τον 15ο αιώνα, θα οδηγήσουν το ρεύμα αυτό σε μια προσπάθεια πολιτικής σωτηρίας με την υποταγή στην παπική δικαιοδοσία. Θα συγκροτηθεί έτσι το ρεύμα των Ενωτικών, που θα εκφράσει αυτήν ακριβώς την πολιτική αναγκαιότητα και θα προσπαθήσει να νομιμοποιηθεί ιδεολογικά. Η κίνηση αυτή θα προκαλέσει την αντισυσπείρωση των αντιπάλων του Ανθενωτικού ρεύματος. Ο Μέγας Δούκας Λουκάς Νοταράς θα εκφράσει το ρεύμα αυτό με τον πλέον έντονο τρόπο, δηλωνοντας ότι προτιμά την «τουρκική» κυριαρχία από τη λατινική. Οι Ανθενωτικοί θεωρούσαν ότι είχαν μια απόλυτη θρησκευτική συνείδηση και πως μεγαλύτερη απειλή για την καθαρότητα του ήθους, που είχαν κληρονομήσει, ήταν η δυτική Εκκλησία παρά το Ισλάμ, το οποίο σεβόταν τους κατακτημένους λαούς και δεν τους αφομοίωνε. Από τους εκκλησιαστικούς άνδρες που ανήκαν στο Ανθενωτικό ρεύμα ήταν και ο Γεννάδιος Σχολάριος, ένας άνθρωπος με βαθύτατη κλασική παιδεία, ο οποίος στη συνέχεια θα προσπαθήσει να κωδικοποιήσει κανονιστικά την αντίθεσή του προς τους Ενωτικούς και τον Πλήθωνα Γεμιστό.

Μετά την Άλωση, το Ανθενωτικό ρεύμα θα υποστηριχθεί από τον Μωάμεθ και θα περιβληθεί με πλήθος δικαιωμάτων. Ο Γεννάδιος Σχολάριος θα οριστεί νέος Οικουμενικός Πατριάρχης από τον Μωάμεθ Β’ τον Πορθητή.

Ποιο ήταν, όμως, εκείνη την εποχή το Ισλάμ; Ποιοι ήταν οι Οθωμανοί;

Μεγάλο μέρος της κοινωνικής βάσης των Οθωμανών προέρχονταν από εξισλαμισμένους χριστιανούς, Έλληνες, Αρμένιους, Σλάβους κ.ά. Χαρακτηριστικό είναι το στιγμιότυπο που μας μεταφέρει ο Σφρατζής λίγο πριν την τελική επίθεση προς την Κωνσταντινούπολη: Ο Μωάμεθ, καλεί τα στρατεύματα του να επιτεθούν στην Πόλη και απευθύνει προς αυτά τον τελικό λόγο. Τους στρατιώτες του αποκαλεί «νεϋληδες», δηλαδή «προσφάτως ελθόντες» νεοπροσύλητους στο ισλάμ. Ίσως αυτή ο προσαγόρευση να παριστά με τον καλύτερο τρόπο τις κοσμογονικές αλλαγές που συνέβησαν στην καρδιά του τότε ελληνικού κόσμου, τη Μικρά Ασία, κατά τη διαδικασία εμπέδωσης της ισλαμικής κυριαρχίας, που κράτησε 4 ολόκληρους αιώνες. Από την ομάδα των ελληνοφώνων νεοπροσύλητων προερχόταν και ο στρατηγός Ζαγανός πασά, ο οποίος θα προτρέψει τον Μωάμεθ να αρχίσει τη πολιορκία της Πόλης, σε αντίθεση με τις συμβουλές του πρωθυπουργού του.

Στον Πόντο, την τελευταία ελληνική αυτοκρατορία που υποτάσσεται στους Οθωμανούς, η Τραπεζούντα πολιορκείται από τα οθωμανικά στρατεύματα. Μια πόλη, που δύσκολα μπορούσε να πέσει, παραδίδεται παρασκηνιακά. Ο μυστικοσύμβουλος του Αυτοκράτορα Γεώργιος Αμιρούτζης, ένας εξαιρετικός Έλληνας διανοούμενος του Μεσαίωνα, πείθει τον Δαυίδ Κομνηνό να παραδώσει την πόλη, ενάντια στη θέληση του λαού του. Ο Αμιρούτζης βρισκόταν από καιρό σε μυστικές διαπραγματεύσεις με τον στρατηγό του Μωάμεθ, τον Μαχμούτ, ο οποίος ήταν επί κεφαλής των πολιορκητικών δυνάμεων. Το ενδιαφέρον στην όλη υπόθεση είναι ότι ο Μαχμούτ και ο Αμοιρούτζης ήταν πρώτα ξαδέλφια. Ο Μαχμούτ ήταν Έλληνας που αλλαξοπίστησε.

Έχει ενδιαφέρον ένα απόσπασμα από ένα περιηγητικό κείμενο του Γάλλου Andre Guillet, που δημοσιεύτηκε στο Παρίσι το 1675 υπό τον τίτλο «Athenes ancienne ey nouvelle et l’estat present de l’empire des Turcs». Διαβάζουμε την τοποθέτηση ενός εκκλησιατικού διανοούμενου που οι περιηγητές συνάντησαν στην οθωμανική Αθήνα:
«Όσο για μας ευκαιρία περιμένουμε για να αποτινάξουμε τον ζυγό της οθωμανικής κυριαρχίας. Γιατί η αρχαία ανδρεία του έθνους μας δεν χάθηκε. Έλληνες δεν ήταν οι γενίτσαροι που ως τώρα κατανικούσαν τους στρατούς σας και κυρίευαν τις επαρχίες σας; Γνωρίζετε καλά ότι τα οθωμανικά τάγματα αποτελούνται από τα ελληνόπουλα του παιδομαζώματος. Μπορεί αυτοί οι γενίτσαροι να έχουν τούρκικο όνομα αλλά η καταγωγή τους είναι ελληνική.»

Βέβαια εκείνη την εποχή δεν υπήρχε κανένα στοιχείο εθνικής συνείδησης όπως την εννοούμε σήμερα. Εάν εξαιρέσουμε τους λίγους λόγιους, η πλειονότητα του πληθυσμού διακατέχονταν αποκλεισικά και μόνο από τη θρησκευτική ταυτότητα. Οι χριστιανοί, ανεξαρτήτως εθνοπολιτισμικής καταγωγής, ήταν Ρωμαίοι-Ρωμιοί ραγιάδες και οι επίσης ανεξαρτήτως καταγωγής Οθωμανοί κυρίαρχοι μουσουλμάνοι.

Κατέβαλαν οι μουσουλμάνοι προσπάθειες για προσηλυτισμό των Ελλήνων;

Η επικράτηση των μουσουλμάνων στο χώρο της οθωμανικής αυτοκρατορίας, διαμορφώνει εντελώς νέες συνθήκες. Η προσηλυτιστική δράση των μουσουλμάνων ιεραποστόλων ευνοήθηκε σ’ ένα κάποιο βαθμό από την εξουσία, ώστε να αυξηθεί η κοινωνική βάση των νέων κυρίαρχων. Το Κοράνι και η νομοθεσία που βασίζεται πάνω σ αυτό εισάγει ένα νέο διαχωρισμό των εθνών: οι πιστοί και οι άπιστοι. Όσοι εξισλαμίζονται εντάσσονται αυτόματα στο κυρίαρχο έθνος. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος για να αρχίσουν να αναπτύσσονται τάσεις ιδεολογικής μεταστροφής, τάσεις αποδοχής της νέας κυρίαρχης ιδεολογίας του Ισλάμ. Όμως σε γενικές γραμμές, η κεντρική εξουσία της Αυτοκρατορίας ποτέ δεν ευνόησε τους μαζικούς εξισλαμισμούς, καθώς η φορολογική επιβάρυνση των αλλόθρησκων αποτελούσε το μεγαλύτερο έσοδο της. Τα φαινόμενα βίας κατά των χριστιανών ήταν από αυθαιρεσίες των εκάστοτε τοπαρχών.
Από τον 14ο αιώνα συναντιούνται Έλληνες στους χώρους της νέας θρησκείας. Ο περιηγητής Ιμπντί Μπατούτα γράφει ότι συνάντησε στον ποταμό Κούμα κοντά στην πόλη Ματζάρ, το αναχωρητήριο του μουσουλμανικού τάγματος Αχμεδιέ στο οποίο όπως γράφει “διεβίουν σε κοινή ζωή Δερβίσες, Αραβες, Πέρσες, Τούρκοι και Ελληνες”.
Ο εξισλαμισμός μέρους των Ελλήνων άνοιξε τη δίοδο για να εισχωρήσουν στον ισλαμικό χώρο οι ελληνικές φιλοσοφικές δοξασίες. Οι σοφιστικές απόψεις για παράδειγμα εκφράζονται με τους “σούφι”, το θρησκευτικό τάγμα των δερβίσηδων. Ο δημιουργός του ,Τζελαλεδίν Ρουμί, χρησιμοποιούσε σε ποίηματά του ελληνικές λέξεις για να εκφράσει ιδέες και συναισθήματα. Δημιούργησε τον “τεκέ του Πλάτωνα” στο χριστιανικό μοναστήρι του Αγίου Χαρίτωνα, που κατέλαβε και μετέτρεψε σε έδρα των δραστηριοτήτων του. Τα μελωδικά κείμενα των δερβίσηδων αποτελούσαν προσαρμογή των βυζαντινών μελωδιών στις νέες ανάγκες. Οι μουσουλμάνοι ιεραπόστολοι χρησιμοποιούσαν κάθε μέσο για να διευρύνουν την επιρροή τους στους χριστιανούς και να ενισχύσουν τις τάσεις εξισλαμισμού. Τέτοιο ακριβώς τεχνικό μέσο υπήρξαν και οι τελετουργίες των δερβίσιδων του Τζελαλεντίν Ρουμί. Ο Ρουμί στόχευε να δημιουργήσει ένα «ευχάριστο» θρησκευτικό δόγμα για να προσελκύσει τους Έλληνες, τους οποίους απωθούσε η άχρωμη ισλαμική τελετουργία. Ένας Τούρκος συγγραφέας γράφει: «οι Ρωμιοί ήταν ανυποψίαστοι από το θείο έρωτα και από τη μύχια ηδονή (σ.τ.σ. του ισλάμ). Ο Μεβλανά, όταν διαπίστωσε πως δεν κατευθύνονταν προς τον ορθό δρόμο στερούμενοι τα θεία μυστικά, επέλεξε την ποίηση και την όρχηση, με τη δικαιολογία ότι οι Ρωμιοί είναι επιρρεπείς στις ευχαριστήσεις και αρέσκονται στα γλυκόλογα. Για παράδειγμα, όταν αρρωστήσει ένα παιδί και δεν δέχεται το φάρμακο που του δίνει ο γιατρός, αλλά ζητεί γλυκό, ο καλός γιατρός βάζει το φάρμακο στο γλυκό και έτσι του το δίνει…».

Ο εξισλαμισμός πλήθους Ελλήνων στη Μικρά Ασία προκλήθηκε επιπλέον από την εγκατάλειψη του ποίμνιου από τους θρησκευτικούς του ηγέτες, οι οποίοι κατέφευγαν στην Κωνσταντινούπολη. Η εκκλησιαστική περιουσία στις κατακτημένες περιοχές, που περιερχόταν στα μουσουλμανικά ιδρύματα, χρησιμοποιούνταν για τη χρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής και της φιλανθρωπίας με αποτέλεσμα την αύξηση της μουσουλμανικής επιρροής. Επίσης, μεγάλο μέρος της γαιοπροσόδου των χριστιανικών χωριών χρησιμοποιούνταν για την ενίσχυση του προσηλυτισμού.

Υπάρχει από τότε, σε επίπεδο θρησκευτικό, μια όσμωση;

Υπάρχει, ιδιαίτερα όσο το ζήτημα παρέμενε ανοιχτό. Όταν ολοκληρώνεται η οθωμανική κυριαρχία, τελειώνουν οι αναζητήσεις και τελειώνουν οριστικά όταν εισβάλει από τις αραβικές περιοχές ο ισλαμικός ορθολογισμός και ριζοσπαστισμός. Πλέον, η Οθωμανική αυτοκρατορία γίνεται μια αυστηρή, ισλαμική αυτοκρατορία. Η εποχή των σημαντικών συζητήσεων τοποθετείται από τον 14ο με τέλη του 15ου αιώνα. Δεν είναι δυνατόν όλοι αυτοί η πληθυσμοί να έχασαν την πρότερη γνώση. Εξάλλου και η παράδοση μας αναφέρει ότι οι εξισλαμισμένοι πληθυσμοί εθελοντικά πέρασαν στο Ισλάμ, στη βάση της απαλλαγής των οικονομικών βαρών και τη δυνατότητα μιας καλής κοινωνικής πορείας. Βία υπήρξε μόνο στην περίπτωση του παιδομαζώματος.

Οι Οθωμανοί, αυτό-ορίζονταν ως μουσουλμάνοι. Το «Τούρκος» για τους μουσουλμάνους ήταν απαξιωτικό. Από το 12ο αιώνα που εμφανίζονται οι δερβίσηδες, «Τούρκος» σημαίνει κάτι το απεχθές, βάρβαρο. Ο Τζελαλεντίν Ρουμί, ο σημαντικός Πέρσης ποιητής και Σούφι, αναφέρει: «ο Θεός έπλασε τους Ρωμιούς και τους Τούρκους. Τους Ρωμιούς για να δημιουργούν και τους Τούρκους για να καταστρέφουν». Οι χριστιανοί ορίζουν τους μουσουλμάνους ως «Τούρκους» με τη θρησκευτική έννοια. Όπως «Ρωμιός» σήμαινε χριστιανός, το «Τούρκος» δεν είχε καμιά εθνική σημασία. Ο όρος εθνικοποιείται με την εμφάνιση του τουρκικού εθνικισμού τέλη του 19ου αιώνα και το τουρκικό κράτος θα στηθεί πάνω στην απαξιωτική αυτήν έννοια. Μετά την Άλωση, οι διανοούμενοι θα μετοικήσουν στη Δύση, τροφοδοτώντας τη διαδικασία της Αναγέννησης.

Τελικά, από ότι φαίνεται, αυτή η επικοινωνία ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους έχει βαθιές ρίζες στους αιώνες γιατί, θα το έλεγα πολύ απλά, μιλάει το ίδιο αίμα.

Θα έλεγα ότι η έννοια του αίματος είναι μια μεταγενέστερη εφεύρεση του ρομαντισμού. Στην περίπτωση της Ανατολής, «ελληνικής» ή «τουρκικής», τον κύριο λόγο έχουν τα θρησκευτικά χαρακτηριστικά. Οι ταυτότητες είναι κυρίως θρησκευτικές. Όταν η περιοχή μπαίνει στην εποχή των εθνικών αφυπνίσεων, οι νέες εθνικές ταυτότητες εδράζονται στις παλιές θρησκευτικές.

Όσον αφορά τους Οθωμανούς, μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, η ελληνοφωνία, όπως και η επίδραση της ρωμιοσύνης ήταν εντονότατη. Η πλειονότητα της ηγετικής τους ομάδας προέρχεται από αλλαξοπιστήσαντες χριστιανούς δεύτερης και τρίτης γενιάς. Το παλάτι του Σουλτάνου ήταν ελληνόφωνο μέχρι το 16ο αιώνα. Ήδη διαμορφώνεται μια αντίληψη συγκρητισμού, δηλαδή να βρεθούν τα κοινά στοιχεία των δύο αυτών θρησκειών. Υπάρχουν κείμενα του Γεωργίου Τραπεζούντιου, σημαντικού διανοούμενου της εποχής, ο οποίος συμμετέχει σε έναν πρώιμο ισλαμο-χριστιανικό διάλογο και προβληματισμό. Τα κείμενα αυτά τα αποστέλλει στον Μωάμεθ, προτείνοντας τη δημιουργία μιας νέας θρησκείας, με στοιχεία των δύο παλαιοτέρων θρησκειών.

Όμως η διαδικασία αυτή θα λάβει τέλος τη στιγμή που οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν τις αραβικές περιοχές και έρχονται σε επαφή με το σκληρό θρησκευτικό πυρήνα του ισλάμ.
Πάντως, όσοι Έλληνες εξισλαμίστηκαν, ενσωματώθηκαν στο κοινωνικό μόρφωμα που στην εποχή του εθνικισμού ονομάστηκε “τουρκικό έθνος” αποκτώντας μια πλαστή τουρκική εθνική ταυτότητα, όπως και οι υπόλοιπες μουσουλμανικές εθνότητες. Οι ιστορικές συνθήκες δεν επέτρεψαν στο μέρος αυτό των Ελλήνων -το οποίο είχε εμφανιστεί σε κάθε μέρος του ελληνικού κόσμου- να εκφραστεί πολιτικά. Το μέγεθός του δεν ήταν ευκαταφρόνητο. Για παράδειγμα, η πλειονότητα των Ελλήνων του μικρασιατικού υψιπέδου είχε εξισλαμιστεί, στην Κρήτη κατά το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα οι χριστιανοί ήταν λίγο, μόνο, περισσότεροι από τους μουσουλμάνους, ενώ στον Πόντο, πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με βάση τους υπολογισμούς του Πατριαρχείου οι μουσουλμάνοι και κρυπτοχριστιανοί Έλληνες ανέρχονταν στο ένα τρίτο του αριθμού των χριστιανών Ελλήνων. Στην Κύπρο, οι εξισλαμισμένοι πρέπει να ανέρχονταν επίσης στο ένα τέταρτο του ορθόδοξου πληθυσμού κ.λπ. Σήμερα, στη σύγχρονη τουρκική κοινωνία, παραμένουν ακόμα ορατές ελληνόφωνες μουσουλμανικές ομάδες που έχουν ως αναφορά την Κρήτη, τον Πόντο, την ελληνική Μακεδονία την Ήπειρο και την Κύπρο.

Άρα, το θέμα ελληνοτουρκικής συνεργασίας κατά την οθωμανική εποχή, την τουρκοκρατία όπως επικράτησε να την λέμε, δεν υπάρχει.

Κατ’ αρχάς, κατά την οθωμανική περίοδο δεν φαίνεται να υπάρχουν Τούρκοι, με την έννοια της εθνικής συνείδησης. Υπάρχουν τουρκόφωνοι πληθυσμοί, μουσουλμανικοί και χριστιανικοί, όπως και ελληνόφωνοι ή αλβανόφωνοι ή σλαβόφωνοι επίσης μουσουλμανικοί και χριστιανικοί. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η κατάκτηση και ο εξισλαμισμός της Μικράς Ασίας, της καρδιάς του τότε ελληνισμού, έγινε με ιδιαιτέρως οδυνηρό τρόπο.
Στις αρχές του 14ου αιώνα, μετά την ολοκλήρωση της κατάκτησης της δυτικής Μικράς Ασίας φαίνεται ότι υπήρχαν ακόμα πολλοί Έλληνες. Ο Άραβας περιηγητής Ιμπν Μπατούτα γράφει για την περιοχή: «Ονομάζεται Ρουμ γιατί ήταν δική τους χώρα στο παρελθόν, και από κει προέρχεται το αρχαίο Ρουμ και οι Γιουνάνις (δηλ. οι Έλληνες). Αργότερα κατακτήθηκε από τους μουσουλμάνους, αλλά πάρα πολλοί χριστιανοί εξακολουθούν να ζουν υπό την προστασία των Τουρκομάνων μωαμεθανών». Ενδιαφέρον έχει ότι οι Σελτζούκοι ποτέ δεν ονόμασαν το κράτος “Τουρκία” αλλά, αντιθέτως, Diyar-I Rum, δηλαδή “Τόπο των Ρωμιών”, ενώ τη μεγαλύτερη διοικητική περιφέρεια του κράτους τους που είχε πρωτεύουσα το Ικόνιο, ανατολικά, έφτανε μέχρι την Άγκυρα και τη Καισάρεια και δυτικά ως το Δορύλαιο, vilayet-I Yunani, δηλαδή “Ελλάδα”.

Για αυτή την τρομακτική αλλαγή στο πολιτικό και πολιτιστικό τοπίο της Μικράς Ασίας, ο Αλέξιος Μακρεμβολίτης γράφει: «Δεν δοθήκαμε στους γιούς και στις κόρες της Άγαρ σαν πρόβατα για σφαγή; Δεν εισέβαλαν και κατέστρεψαν ολόκληρη τη χώρα μας; Δεν κατοικούν στις περίφημες και ένδοξες πόλεις μας, δεν μεταχειρίζονται σαν δούλους τους κατοίκους που στο παρελθόν ήταν εξευγενισμένοι και ευτυχισμένοι; Δεν σκορπιστήκαμε σ’ όλο τον κόσμο ως αιχμάλωτοι; Μετά από αναρίθμητες σφαγές, δεν είναι η γη σπαρμένη με τα οστά μας; Δεν έριξαν τα σώματά μας στα όρνεα του ουρανού και στα θηρία της γης για να τα φάνε; Δεν πάει πολύς καιρός που όσοι επιβίωσαν έπεσαν σε σύγχυση και απόγνωση και καταστράφηκαν. Δεν είναι για όλους αυτούς τους λόγους που καταστράφηκαν και ερημώθηκαν από τους κατοίκους τους οι πόλεις μας και η ύπαιθρος;».

Για τη σχέση των Τούρκων με την Οθωμανική Αυτοκρατορία αποκαλυπτικές είναι οι θέσεις του ίδιου του τουρκικού εθνικισμού. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές του, ο οθωμανικός πολιτισμός έπρεπε να εξοβελιστεί και στη θέση του να αναπτυχθεί ένας καινούργιος αμιγώς τουρκικός, που θα συνέδεε την κεντροασιατική καταγωγή με την ευρωπαϊκή προοπτική. Αυτή η θέση αναπτύχθηκε υποδειγματικά από τον Ziya Giokalp (1876-1924), που θεωρείται ο πατέρας του τουρκικού εθνικισμού. Για τους Τούρκους εθνικιστές, οι «Αρχές του Τουρκισμού», του Ζιγιά Γκιοκάλπ, είναι ό,τι το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» για τους κομμουνιστές. Ο Γκιοκάλπ, λοιπόν, θεωρεί ότι ο οθωμανικός πολιτισμός είναι βαθύτατα επηρεασμένος και αποτελεί συνέχεια του «ρωμαίικου». Και ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί και να καταστραφεί. Έτσι, το πρώτο θύμα του τουρκικού εθνικισμού όταν κατέλαβε την εξουσία με τη Μικρασιατική μας Καταστροφή, ήταν η οθωμανική γλώσσα και η εισαγωγή του λατινικού αλφάβητου. Με τον τρόπο αυτό, ο μουσουλμανικός κόσμος της Ανατολής αποκόπηκε οριστικά από την εξαιρετικά πλούσια οθωμανική και ισλαμική γραμματεία.

Πότε και πώς εμφανίζονται οι επαναστατικές τάσεις στους υπόδουλους Έλληνες;

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπήρξε ένα σκληρό απολυταρχικό κράτος ανατολικού δεσποτισμού, το οποίο οργάνωσε τη δομή του έτσι ώστε να έχει το μέγιστο δυνατό όφελος με το μικρότερο δυνατό κόστος. Αυτό το στόχο εξυπηρετούσε το σύστημα των μιλέτ. Η σκληρότητα των δυναστών, η υπεροψία των μουσουλμάνων, η οικονομική καταδυνάστευση δημιουργούσαν συνθήκες εξεγέρσεων και επαναστάσεων καθ’ όλη τη διάρκεια την οθωμανικής κυριαρχίας. Από την Κρήτη και την Κύπρο, έως των Πόντο και την Πελοπόννησο θα παρατηρούμε το φαινόμενο των αυθόρμητων εξεγέρσεων των απόκληρων. Με κάθε καταστολή εξέγερσης θα υπάρχει νέο σημαντικό κύμα προσχώρησης στο ισλάμ.
Παράλληλα, από την αρχή της οθωμανικής κατάκτησης είχε δημιουργηθεί κύμα φυγής προς τη Δύση και τη Ρωσία, όπου δημιουργήθηκαν σημαντικές ελληνικές παροικίες, από την Άλωση της Πόλης και εντεύθεν. Οι παροικίες αυτές, όπου κατοικούσε η ελληνική διανόηση αλλά και η νεαρή ελληνική επιχειρηματική τάξη, υπήρξαν οι χώροι όπου οι νέες ιδέες του ευρωπαϊκού διαφωτισμού οδήγησαν στη διατύπωση του αιτήματος για αποτίναξη της οθωμανικής κυριαρχίας. Η τάση αυτή πήρε στις αρχές του 19ου αιώνα, τη μορφή ενός μεγάλου επαναστατικού κινήματος του συνόλου των Ελλήνων, με αποτέλεσμα κατέληξε στη δημιουργία ενός μικρού κράτους στο Νότο της βαλκανικής χερσονήσου, το οποίο περιλάμβανε τα πλέον απομακρυσμένα και υποβαθμισμένα εδάφη του ελληνικού κόσμου.

Όμως για να μπορέσει αυτή η κατάσταση να λάβει επανασταστικά χαρακτηριστικά θα πρέπει να έρθει η εποχή του διαφωτισμού, όταν πλέον τα αστικά στρώματα θα διεκδικήσουν την εξουσία από τις παλιές «ελέω θεού» ορισμένες μοναρχίες και ο ουμανισμός ως πολιτικό ρεύμα θα εκφραστεί μέσα από την ιδέα της εθνικής κυριαρχίας. Σ’ αυτήν ακριβώς την εποχή και ως απόηχος της μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης θα δούμε να παίρνει πλέον μια σύγχρονη πολιτική μορφή η γνώση και η πίστη του «Έλληνες εσμέν» που διατηρήθηκε τόσο σε λόγιους κύκλους της διασποράς, όσο και σε εκκλησιαστικούς κύκλους. Ο Ρήγας Φερραίος και η Φιλική Εταιρεία θα αποτελέσουν τους βασικούς κρίκους αυτής της νέας ιστορικής διαδικασίας.

Υπήρξαν όμως και σφοδρές αντιδράσεις στα νέα επαναστατικά ρεύματα.

Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ότι κατά την οθωμανική εποχή υπήρξε μια απόλυτη ρήξη και διαφοροποίηση μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων ή μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Όμως δεν είναι έτσι η πραγματικότητα. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπήρξε μια πραγματικότητα 4 αιώνων κυριαρχίας επί του παλιού ελληνικού κόσμου. Αναπτύχθηκαν ποικίλες σχέσεις και σε πολλά επίπεδα. Παράλληλα ούτε οι Έλληνες αποτελούσαν μια ενιαία ομάδα. Οι εθνικοτοπικές καΙ οι ταξικές διαφορές ήταν εντονότατες.
Οι χριστιανοί Έλληνες για αιώνες συνέδεσαν την ύπαρξη τους με το Πατριαρχείο. Το Πατριαρχείο και ο κλήρος υπήρξαν θεσμοί που διατήρησαν οι Οθωμανοί για πολλούς λόγους. Μέσω της κοινοτικής συγκρότησης του μιλέτ των ορθοδόξων χριστιανών –και κατά συνέπεια της γκετοποίησης και της πολιτικής περιθωριοποίησης των «γκιαούρηδων»- να μπορεί να λειτουργεί αποτελεσματικότερα το φορολογικό σύστημα, όπως και η δυνατότητα ελέγχου των συμπεριφορών.

Υπήρχε παράλληλα και το σύστημα των δημογεροντειών. Στον Πόντο, για παράδειγμα, οι ελληνικές κοινότητες διοικούνταν από το συμβούλιο των δημογερόντων. Πρόεδρος της δημογεροντίας ήταν ο εκάστοτε μητροπολίτης Τραπεζούντας, ο οποίος και αντιμετωπίζονταν από τις τουρκικές αρχές ως υπεύθυνος για ότι συνέβαινε στο εσωτερικό των ελληνικών κοινοτήτων.

Σημαντικό γεγονός υπήρξε η ελληνική κυριαρχία επί των άλλων ορθοδόξων, μέσω της υποχρεωτικής τους ένταξης στο μιλέτ των Ρωμιών. Η μικρή ομάδα των Φαναριωτών, κατάφερε να γίνει απαραίτητη στην οθωμανική διοίκηση και να χρησιμοποιηθεί ανάλογα. Κορυφαία στιγμή του ρόλου της ήταν η ανάληψη της διοίκησης των παραδουνάβιων ηγεμονιών. Ο λαός, όμως υπέφερε από την αυθαιρεσία της μουσουλμανικής διοίκησης και την αβάστακτη φορολογία.
Όταν λοιπόν εμφανίζονται τα νέα ιδεολογικά ρεύματα των εμπόρων, που δεν χαίρουν και ιδιαίτερης από τις αριστοκρατικές κάστες, είναι φυσικό να συναντήσουν αντιδράσεις. Ίσως το αφύσικο θα ήταν να γίνουν εύκολα αποδεκτές από ένα ολόκληρο σύστημα σύνθετων και διαφορετικών ομάδων και συμφερόντων.

Με μια έννοια θα ξαναδούμε να εμφανίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα η ίδια διχογνωμία που εμφανίστηκε στους κόλπους της Ρωμιοσύνης πριν την Άλωση. Μόνο που τώρα το ιστορικό πλαίσιο ευνοούσε την εθνική εκδοχή.

Άρα το νήμα της ιδέας της συνομοσπονδίας Ελλήνων και Τούρκων χάνεται τελείως κατά τη διάρκεια των τεσσάρων αιώνων και εμφανίζεται πάλι μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Το 1870 το δόγμα του νέο-οθωμανισμού ταυτιζόταν με την ακεραιότητα της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Η ιδέα της συνομοσπονδίας δεν είχε καμιά σημασία την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας γιατί υπήρχαν ξεκάθαροι ρόλοι των κυρίαρχων και των κυριαρχούμενων μέσα σ’ ένα ενιαίο κράτος, την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι προνεωτερικές απόψεις που επικρατούσαν σ’ ένα μέρος των Ελλήνων ήταν φυσικό να συνδέονται με την υποστήριξη του παλιού κράτους, όπου οι ρόλοι ήταν δεδομένοι και ξεκάθαροι και οι πληθυσμοί δεν κινδύνευαν από ανατροπές, πολέμους και επαναστάσεις.

Ιδέες περί ισότιμης συνύπαρξης, είτε εντός του ιδίου κράτους είτε μέσα από ένα συνεταιρισμό κρατών θα αρχίσουν να γεννιούνται μέσα στο 19ο αιώνα, όταν μετά το Χατί Σερίφ (1839) και την έναρξη του Τανζιμάτ (δηλαδή της οθωμανικής περεστρόικα) θα αρχίσει να πνέει ο άνεμος των μεταρρυθμίσεων και της αναβάθμισης των αστικών στρωμάτων. Τότε θα εμφανιστούν σε μεγάλη έκταση οι τεκτονικές στοές που θα συσπειρώσουν τις ελίτ όλων των εθνοτήτων, καθώς και θα αρχίσει η οικονομική ανάπτυξη των χριστιανών. Οι χριστιανοί για το Ισλάμ ήταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, έως το 1856, όταν με το Χάτι Χουμαγιούν (1856) δημιουργήθηκε ένα προστατευτικό πλαίσιο που εξασφάλιζε ίσα δικαιώματα, ισοπολιτεία και ισονομία.

Οι Έλληνες αναπτύσσονται ραγδαία μέχρι το 1910, πριν τους βαλκανικούς πολέμους. Οι Έλληνες θα μετατραπούν στην κυρίαρχη οικονομική δύναμη στην οθωμανική αυτοκρατορία. Το οικονομικό κενό και οι νέες προκλήσεις θα καλυφθούν από Έλληνες, Αρμένιους και Εβραίους, οι οποίοι θα αποτελέσουν τη νέα οθωμανική αστική τάξη. Αυτή ήταν η σημαντικότερη αλλαγή συνθηκών που έγινε στην περιοχή, μεγαλύτερη και από την Παλιγγενεσία του 1821. Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, οι πάλαι ποτέ απόκληροι ραγιάδες θα μετατραπούν στην οθωμανική αστική τάξη. Οπότε ο οθωμανισμός, η ιδεολογία δηλαδή που αντικαθιστούσε την παλιά ισλαμική υπεροψία και πρότασσε την ιδιότητα του οθωμανού πολίτη βρήκε ευρεία απήχηση στους χριστιανικούς πληθυσμούς, ελληνικούς, αρμενικούς και ασσυροχαλδαϊκούς.

Γιατί έκαναν οι Οθωμανοί το Τανζιμάτ. Μήπως για να μη χαθούν άλλα εδάφη και το αρχικό κρατικό μόρφωμα διαλυθεί;

Οι Οθωμανοί θεώρησαν ότι κάνοντας τις μεταρρυθμίσεις θα αποτρέψουν τις παρεμβάσεις των δυτικών στα εσωτερικά της Αυτοκρατορίας, με το πρόσχημα της καταπίεσης των χριστιανών αδελφών. Έτσι, αναπτύσσεται μια ελληνική, αστική τάξη, δυναμικότατη, ανεξάρτητη από το κράτος, που θυμίζει τις σύγχρονες, αστικές, εκσυγχρονιστικές τάξεις. Σε αυτήν την κοινωνική βάση θα ευνοηθούν οι απόψεις περί ελληνο-οθωμανισμού.

Είναι, ωστόσο, αντιφατικό το γεγονός ότι ενώ υπάρχει ήδη ένα ελληνικό κράτος, έστω μικρό, εμφανίζονται φωνές που λένε να τα ξαναβρούμε με τους Τούρκους και να γίνουμε ένα.
Το νεαρό ελληνικό κράτος προσπαθεί να γίνει δυτικού τύπου, αλλά δεν διαθέτει αστούς. Διαμορφώνεται μια γραφειοκρατική τάξη, ταυτισμένη με το κράτος, η οποία αποκτά την ιδεολογία της Μεγάλης Ιδέας, καθώς μεγάλο μέρος της προέρχεται από τις αλύτρωτες περιοχές. Το αίτημα να απελευθερωθεί όλος ο ελληνισμός στη βάση των αρχών του νεοελληνικού διαφωτισμού, του πρώιμου ελληνικού εθνικισμού, είναι πολύ ζωντανό.
Στην οθωμανική αυτοκρατορία όμως, που βρίσκεται ο κύριος όγκος των Ελλήνων, οι διαδικασίες είναι ασύμβατες με αυτές στην Ελλάδα. Ενώ στην Ελλάδα αναπτύσσεται η κρατική, αστική τάξη, στην οθωμανική αυτοκρατορία αναπτύσσεται η ιδιωτική, καπιταλιστική, αστική τάξη που δεν έχει κανένα λόγο να διαρρήξει τις σχέσεις με το οθωμανικό πλαίσιο.

Άρα αυτή η ιδέα εμφανίζεται στην οθωμανική αυτοκρατορία και όχι στο ελληνικό κράτος.
Η επανάσταση του 1821 έγινε λόγω της διάκρισης για τον δεύτερης κατηγορίας, χριστιανό πολίτη. Δηλαδή, η επανάσταση ενσάρκωνε το εθνικό και το ταξικό. Πρόκειται για την ιδεολογική επικυριαρχία μιας ομάδας Ελλήνων εθνικιστών, αυτός όμως που πολέμησε ήταν ο εξαθλιωμένος, χριστιανικός λαός, ελληνόφωνος και αλβανόφωνος. Στην ισλαμική περίπτωση, θρησκευτική και ταξική διαφοροποίηση ταυτίζονταν. Ήταν η ιδεολογία των κυρίαρχων και ο χριστιανισμός η ιδεολογία των απόκληρων. Σαφώς, υπήρχαν χριστιανοί που έπαιξαν ενδιάμεσους ρόλους μεταξύ λαού και αυτοκρατορίας. Η Επανάσταση του 1821 έγινε σε χρόνους προγενέστερους του Τανζιμάτ και ευνοήθηκε από το γεγονός ότι τα επαναστατημένα εδάφη βρίσκονταν στη μακρυνή περιφέρεια της Αυτοκρατορίας, ότι στα όριά τους υπήρχε από δεκαετίες μια εμπόλεμη κατάσταση, ότι τα συμφέροντα των δυτικών δυνάμεων εκείνης της εποχής έβλεπαν με θετικό τρόπο τη δημιουργία ενός δικού τους προτεκτοράτου στα οθωμανικά εδάφη και ότι υπήρχε μια κατάσταση εξέγερσης και εκτεταμένης ανομίας. Ο «οθωμανισμός» ως ρεύμα δεν υπήρχε την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης. Θα εμφανιστεί στη συνέχεια και θα εκφράσει συγκεκριμένα συμφέροντα, αυτά της παραδοσιακής οθωμανικής φεουδαρχίας και γραφειοκρατίας, καθώς και της νέας οθωμανικής αστικής τάξης που αποτελούνταν κυρίως από Έλληνες, Αρμένιους και Εβραίους.
Ο ελληνο-οθωμανισμός απηχεί τα συμφέροντα της ελληνικής οθωμανικής αστικής τάξης, την εποχή που θεωρεί ότι μπορεί να εξελιχθεί η αυτοκρατορία σε ένα κράτος δικαίου. Αυτό παύει να ισχύει, όταν μετά το πραξικόπημα των Νεότουρκων το 1908, θα καταρρεύσουν οι ελπίδες και από 1910 πλέον, οι Νεότουρκοι στη θέση των αιτημάτων της γαλλικής επανάστασης, θα βάλουν τον εκτουρκισμό όλης της αυτοκρατορίας, τη βίαιη μετάβαση από την αυτοκρατορία στο εθνικό κράτος. Εκεί, έχουμε τη στροφή των αστικών στρωμάτων και τη σκλήρυνση των Νεότουρκων που θα οδηγήσει σε σφαγές χριστιανών, Βουλγάρων και Ελλήνων.
Είναι μια ταραγμένη περίοδος, καθώς έρχεται το τέλος μιας πολυεθνικής αυτοκρατορίας και οι Έλληνες αστοί της Μικράς Ασίας και της Πόλης θα επενδύσουν πλέον στον εθνικό αλυτρωτισμό, δηλαδή στο βενιζελισμό και όχι στο παλάτι. Η μοναρχία και το Λαϊκό κόμμα εκφράζουν τα δημιουργημένα κρατικά στρώματα της παλαιάς Ελλάδας και δε θέλουν περιπέτειες, τις οποίες επιδιώκουν οι αλύτρωτοι σε Μακεδονία και Κρήτη. Με μια έννοια, και λόγω της ύπαρξης μια έντονης ελλαδο-σλαβικής σύγκρουσης, η Ελλάδα φαίνεται να προκρίνει την ελληνο-τουρκική συνεργασία, από την αντιπαράθεση. Μόνο η εμφάνιση των αλύτρωτων με τα επανασταστικά κινήματα, όπως αυτά της Κρήτης, θα αλλάξει το κλίμα.

Άρα η εικόνα που έχουμε εμείς για το βίαιο Τούρκο που σφαγιάζει τον Έλληνα χριστιανό, όπως μας την έχουν περάσει για μετά την άλωση της Πόλης, είναι μια εικόνα πολύ πρόσφατη, που έχει να κάνει με τους Νεότουρκους και έχει μεταφερθεί πίσω στο χρόνο.
Υπάρχει μια πραγματικότητα στο ότι οι αιώνες της ισλαμικής εμπέδωσης στη Μικρά Ασία βασίστηκαν σε απίστευτες σφαγές και λεηλασίες. Η Έφεσος, καταστράφηκε το 12ο αιώνα από τις εισβολές των Τουρκομάνων. Οι μαρτυρίες της Άννας της Κομνηνής μιλούν για τη βιαιότητα τους. Όταν όμως η κυριαρχία αυτή εμπεδώνεται, οι εκδηλώσεις βίας δεν έχουν νόημα ύπαρξης. Αλλά και αργότερα, οι επαναστάσεις των χριστιανών αντιμετωπίζονταν με εξαιρετικά βίαιο τρόπο. Η σφαγή της Χίου, των Ψαρρών, του Αιβαλιού της Θεσσαλονίκης κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης είναι χαρακτηριστικές. Το ίδιο θα συμβεί και κατά των Βουλγάρων, των Σέρβων, των Αρμενίων.

Από την εποχή που η οθωμανική αυτοκρατορία μετατρέπεται σε εθνικό κράτος, ποιες είναι οι φωνές στην Ελλάδα που συνεχίζουν να θέλουν μια ελληνο-οθωμανική σχέση;
Πρόκειται για μια τάση που ζητά ομαλοποίηση των σχέσεων, έως και συνομοσπονδία. Η δύναμη που εκφράζει περισσότερο αυτό το ρεύμα συνύπαρξης και επικοινωνίας είναι η Δεξιά. Κουβαλάει την κληρονομιά των Δραγούμη και Σουλιώτη, δηλαδή του ανατολικού κόμματος το οποίο βάσισε τη φιλοσοφία του σε έναν ελληνο-οθωμανισμό, που εκφράστηκε παρωχημένα. Σαν ανάγκη όλων των αστών της Μικράς Ασίας ήταν ρεαλιστικός, αλλά προσπαθούσε μηχανιστικά να βρεί τρόπους συνύπαρξης Ελλήνων και Τούρκων, για την αποτροπή του Σλαβικού κινδύνου. Η τάση ενεργοποιήθηκε πολύ κατά τον μακεδονικού αγώνα και αδρανοποιήθηκε πλήρως την εποχή του μικρασιατικού.

Αυτή η κληρονομιά θα περάσει στην ελληνική Δεξιά και θα πάρει μορφές, συμβολικά ακραίες, όπως η άποψη του Ι. Μεταξά και η δωρεά του κτιρίου του σημερινού τουρκικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη στο τουρκικό κράτος, σε ένδειξη φιλίας, μετά από αγορά του με χρήματα του ελληνικού δημοσίου! Συμβολικά, επίσης, μετατρέπει το 1938 την Οδό αποστόλου Παύλου σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ. Το 1955 επανήλθε η προηγούμενη ονομασία του δρόμου λόγω του πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Το ειρωνικό στην υπόθεση είναι ότι πριν λίγα χρόνια οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι Μπουτάρης και Τρεμόπουλος πρότειναν ξανά να μετονομασθεί η οδός προς τιμήν του «τέκνου της πόλης», σε ένδειξη φιλίας. Και αυτό είναι το κακό που δημιουργεί η ελληνική ημιμάθεια. Πιθανότατα αγνοούσαν κι οι δυό την προηγηθείσα κίνηση του δικτάτορα Μεταξά. Αυτή η πολιτική τάση είναι που θα εκφράσει έντονα τον παραμορφωμένο, παλιό ελληνο-οθωμανισμό.

Μα δε βλέπουν ότι έχουν αλλάξει οι συνθήκες και έχουμε να κάνουμε με ένα σκληρό τουρκικό κράτος και όσα πρέσβευε ο Δραγούμης τότε δεν ισχύουν;

Η ελληνική Δεξιά σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή δεξιά του μεσοπολέμου δεν είναι επιθετική. Στην θέση των αντιπάλων τοποθετεί τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής και τους κομμουνιστές.

Μετά τον Μεταξά, ποιοι συνεχίζουν αυτήν την επίδειξη φιλίας;

Πιο έντονη, μετά τον Μεταξά, είναι όλη η μετεμφυλιακή γραμμή. Ο Παπάγος το 1953 με το διάταγμα Φεσσόπουλου επιβάλλει τη μετονομασία των μουσουλμανικών συλλόγων της Θράκης σε τουρκικούς, για να μην επηρεαστούν από τους Βούλγαρους κομμουνιστές, προτιμώντας να γίνουμε σύμμαχοι ή και υπήκοοι της Τουρκίας.
Λίγα χρόνια μετά, κατά τη διάρκεια της Χούντας, ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος έχει επίσης την ίδια άποψη. Το 1968, το ελληνικό υπουργείο παιδείας επιβάλλει στα σχολείο την αντικατάσταση του όρου Τούρκος με τη λέξη εχθρός. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Hürriyet θα δηλώσει ανοιχτά ότι το όνειρό του είναι μια ελληνοτουρκική συνομοσπονδία. Επίσης, η ταινία 1922 του Κούνδουρου, ενώ γυρίζεται με χρήματα του ελληνικού κέντρου κινηματογράφου, θα απαγορευθεί να προβληθεί, διότι πλήττει την εικόνα των Τούρκων. Η ταινία, η οποία και θα απελευθερωθεί το 1982, βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Ηλία Βενέζη “Το Νούμερο 31328″ και παρουσιάζει με ιδιαίτερα έντονο τρόπο τις βιαιότητες των Τούρκων ενάντια σε Έλληνες και Αρμένιους κατά τη μικρασιατική καταστροφή.

Από τη δεκαετία του ’80 και έπειτα, η παραδοσιακή εξέλιξη αυτών των τάσεων σταματάει και αναδομείται με νέο τρόπο. Αναπτύσσονται νέα επιχειρηματικά συμφέροντα και συνεργασίες, ενώ στην Τουρκία αναπτύσσεται μια νέα αστική τάξη. Τη γραμμή των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα τη δώσουν τα συμφέροντα των δύο νέων τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας.

Με την επικράτηση των Νεότουρκων έχουμε πια ένα νέο μόρφωμα. Πώς εξελίσσεται αυτό σε σχέση με το παλαιότερο οθωμανικό;

Το βασικό βιβλίο του νεοτουρκισμού "Βασικές Αρχές του Τουρκισμού" θεωρεί την οθωμανική αυτοκρατορία περισσότερο ρωμαίικη, παρά τουρκική. Η νέα Τουρκία πρέπει να βασιστεί στην εξαφάνιση του οθωμανισμού και στην ανάμνηση των παλιών τουρκομανικών αξιών, σε μια ευρωπαϊκή προοπτική. Στη συνέχεια, ο εθνικισμός του στρατού θα κυριαρχήσει, εξοντώνοντας τους αντιπάλους και μετατρέποντας τους μουσουλμάνους σε Τούρκους. Ο Κεμαλισμός και ο Ισλαμισμός είναι σε σχέση αντιπαλότητας. Το Ισλάμ θα επανακάμψει στη δεκαετία του ‘80 με τον Ερμπακάν και θα εδραιωθεί με τον Ερντογάν. Σίγουρα η Τουρκία μπήκε σε μια νέα περίοδο. Η πληθυσμιακή σφριγιλότητα, η οικονομική ανάπτυξη, η μεγαλύτερη ανοχή που αρχίζει να επιδεικνύει πλέον προς τις μειονότητες, η ανάμνηση του παλιού πολυεθνικού κόσμου που φέρνουν οι ισλαμιστές είναι τελείως καινούργια στοιχεία στην ιστορία του τουρκικού έθνους-κράτους που ξεκίνησε, όπως ξεκίνησε, το 1923. Εκτιμώ ότι θα δούμε πολλά ακόμα, μέχρι το γειτονικό μας κράτος να ισορροπήσει τόσο στο εσωτερικό του, όσο και στις σχέσεις του με τον περιβάλλοντα χώρο.

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

KAI ΕΔΩ H ΚΥΡΙΑ ΓΚΕΡΕΚΟY, ΟΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ... (ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ...)


"Sic transit gloria mundi"... (Μας κατέστρεψαν,
you see, OΛΟΥΣ κάτι Τζούλιες σ' αυτή τη χώρα...)

Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

"ΜΕΡΕΣ 89": ΜΝΗΜΕΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΝΔ-ΚΚΕ ΧΤΕΣ...

Ξανά "τι μπρόκολα, τι λάχανα" το ΚΚΕ
Ε, που
να κάθεσαι να τα ξεχωρίζεις τώρα...

Και το μεν ΚΚΕ εξακολουθεί να παίζει "εν ου παικτοίς" με το Σύνταγμα...

Και ο Μαϊλης, σε άρθρο του στο "ΠΑΡΟΝ" της Κυριακής να δηλώνει "Ο λαός θα γράψει το δικό του Σύνταγμα"...
...Χωρίς να μας λέει, τι θα κάνει το ΚΚΕ -σχετικά με το σεβασμό του παρόντος Συντάγματος- μεχρί να πειστεί να γράψει το καινούργιο ο λαός (αν και όταν και όσο... -που δεν φαίνεται στον ορίζοντα...)

(Και βεβαίως το γεγονός ότι άλλοι παραβαίνουν το Σύνταγμα -ας μας πει που- δίνει το δικαίωμα στο ΚΚΕ να τους καταγγέλλει -και σωστά- με όση οξύτητα θέλει, αλλά δεν του δίνει το δικαίωμα να το παραβαίνει κι αυτό... )

Κανείς δεν ετοιμάζεται να βάλει το ΚΚΕ να υπογράψει δηλώσεις απάρνησης της κομμουνιστικής του ιδεολογίας...
Αλλά ούτε το ΚΚΕ θα βάλει κανένα να υπογράψει "Δήλωση Αποδοχής Ασυλίας του ΚΚΕ από τους Νόμους και το Σύνταγμα, και καταγγελίας του Αντικομμουνισμού"...

Και βέβαια, χτες, στην επίσκεψη στο Σαμαρά -αλήθεια, τι τον πείραζε τον χαζό Μεντρέκα το ανθοδοχείο και το νερό και τα παραμέρισε, όπως είδαμε στην τηλεόραση;- όλοι θυμηθήκαμε "μέρες του (βρώμικου) 1989", με τη συγκυβέρνηση ΝΔ-Αριστεράς, πρωτοφανή στα παγκόσμια χρονικά (η απόλυτη "κωλοτούμπα", που άφησε άναυδη τότε την υφήλιο -κι εμάς, μέσα στο ΚΚΕ... Αυτό για όσους μιλάνε για "τακτικισμούς" και "κωλοτούμπες" του ΛΑ.Ο.Σ...)

Και το μεν ΚΚΕ κάνει τη δουλειά του, μπερδεύοντας εδώ και 90 χρόνια τα "μπρόκολα" με τα "λάχανα"...

Αλλά ο Σαμαράς τη σκέφτηκε καλά την φοβερή απρέπεια που διέπραξε;
Να καλέσει να ενημερώσει αυτός -σαν υποκατάστατο- ένα Κόμμα που περιφρόνησε τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;
Πως θα αντικρύσει αύριο ο Αντώνης τον Πρόεδρο Παπούλια;

Έχει κι η αντιπολίτευση τα όριά της -και οι ανίερες συμμαχίες και "παραδοξότητες" το ίδιο...

AΠΟΓΥΜΝΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΥΠΟΥΡΓΙΚΑ ΤΗΣ ΑΞΙΩΜΑΤΑ Η ΑΝΤΖΕΛΑ ΓΚΕΡΕΚΟΥ...

Εξερχομένη οριστικά
του Υπουργικού Αυτοκινήτου...

...Καλύτερη έτσι, πάντως, Άντζελα...

Και έκαστος στο είδος του...

Γιατί, στο κάτω-κάτω, τόσοι λεβέντες -και στο μέγεθός σου- κυκλοφορούν, μορφωμένα παιδιά, που θα 'ξεραν να σου διορθώσουν και καμιά εισήγηση στο Υπουργικό Συμβούλιο...

Κι εσύ πήγες και διάλεξες τον άθλιο ψιλο"γύφτουλα" με το χρυσό δοντάκι και τη θηλυπρεπή έρρινη φωνή του "αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά"...

Και ούτε να χωρίσεις έγκαιρα δεν ήξερες...
Ε, τι να σου κάνει κι ο Giorgakis...

Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

ΤΖΟΥΛΙΑ ΡΟΜΠΕΡΤΣ: "ΝΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ..."


...Συμφωνούμε -είναι ο μόνος δρόμος που θα μας βοηθήσει να κρατήσουμε την αξιοπρέπειά μας και την ανθρωπιά μας μέσα στο χάος που έρχεται, και τον πόλεμο όλων εναντίον όλων, όπου οι ανθρώπινες σχέσεις θα διαρραγούν, δυστυχώς...

Γιατί, μεταξύ μας, που αλλού να τη βρούμε; Στο ...Π.Α.Μ.Ε.;

Με μια διαφορά-επισήμανση -για του στραβού το "διαλεκτικό" δίκηο...- προς την πολύ καλή, καλλιεργημένη, και μητέρα δύο παιδιών ωραία ηθοποιό/"γυναικάρα με τα κόκκινα": Έχει διαφορά να τον βρίσκεις το δρόμο αυτό από ένα πολυτελή καναπέ, κι όχι τρέχοντας με τη γλώσσα έξω στην ουρά της Εφορίας να πληρώσεις ένα ΦΠΑ 23%...

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ...

Διότι η Ελλάδα πέπρωται να ζήσει, και θα ζήσει...


...που θα ενώσει σε νέα Δόξα όλους τους Έλληνες, και θα ανορθώσει τη γονατιστή σήμερα χώρα (όλη τη χώρα, όχι τη μισή...)

...αλλά και θα δώσει στο λαό αυτό που πιο πολύ απ' όλα ζητάει σήμερα: Ψωμί και Δικαιοσύνη (με κεφαλαίο αμφότερα...)

Διαβάστε το σχετικό άρθρο στην "Αριστερή Γωνία" της Α1

"ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ" - ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ...

Μην το σκέφτεσαι άλλο, Πρόεδρε... Κάνε το, όσο είναι καιρός...
Αλλιώς θα μείνεις στην ιστορία ως ο Έλληνας "Άμλετ"...


Διαβάστε το άρθρο αυτό, που συμπυκνώνει με τον οξύτερο τρόπο τις αγωνιώδεις σκέψεις όλων μας (και βάζει και ανοιχτά το θέμα της Συνταγματικής νομιμότητας των εξωσυνταγματικά και περιφρονητικά προς τη Δημοκρατία μας δρώντων ΚΚομμάτων...

Για να ξαναγεννηθεί ελπίδα
του Χρήστου Γιανναρά

Αυτό το είδος των υπανθρώπων, που για να θριαμβεύσει η δική τους αλάθητη εκδοχή ποιο το "σωστό" και ποιο το "δίκιο" απανθρακώνουν σήμερα ζωντανούς ανθρώπους και κατακαίνει βιβλία, το γέννησε στην Ελλάδα η τριαντάχρονη (μεταπολιτευτική) καπηλεία της Αριστεράς. Έσπειραν διαστροφή, τυφλή ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμό. Και θερίζουμε σήμερα έγκλημα, φρίκη, τρόμο, ανομία.

Αριστερά σημαίνει: κοινωνιοκεντρική πολιτική, επομένως ανιδιοτέλεια, αντίσταση στα συντεχνιακά συμφέροντα, πάλη για την προτεραιότητα της ανθρωπιάς και των σχέσεων. Στη μεταπολιτευτική Ελλάδα η "Αριστερά" αναδείχθηκε σε εκτροφείο συνδικαλισμένων τυράννων του κοινωνικού σώματος, ψυχανώμαλων βανδάλων, μονοδιάστατης υστερίας συμφεροντολόγων.
Τριάντα χρόνια τώρα προβάλλουν αυτή την κιβδηλεία και τον συνακόλουθο καριερισμό σαν τη μόνη "προοδευτική" πρόταση για την πολιτική και την κοινωνία. Με καλοστημένη ιδεολογική τρομοκρατία, σε απόλυτο κενό αντιπροτάσεων, πέτυχαν να τους παραδοθεί από όλες τις κυβερνήσεις (κάθε κομματικής ταμπέλας), μετά τη δικτατορία, η διαχείριση των μέτρων και κριτηρίων ποιότητας της ζωής του τόπου, δηλαδή η εξουσία στην εκπαίδευση: στο σχολειό και στο πανεπιστήμιο. Οι σημερινοί κουκουλοφόροι με τις πρακτικές των Ναζί, ποιο δημοτικό σχολείο τελείωσαν, ποιο γυμνάσιο, ποιο ανύπαρκτο λύκειο; Δημοτικό, όπου δάσκαλοι οδηγούσαν συντεταγμένους τους πιτσιρικάδες έξω από το αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς να τσιρίξουν συντονισμένα "μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι", πετώντας πέτρες και νεράντζια. Πιτσιρικάδες με τα βιβλία τους λογοκριμένα από την "προοδευτική Αριστερά" μη τυχόν και ξεμυτίσει πουθενά η λέξη "πατρίδα", η λέξη "ιερό", η λέξη "χρέος".
Η ίδια Αριστερά, στο γυμνάσιο και στο λύκειο, στρεβλώνει την Ιστορία σε οικονομικίστικο ντετερμινισμό, διαστρέφει το άθλημα της ελευθερίας σε "δικαίωμα" που εκβιάζεται γκανγκστερικά, στραγγαλίζει με τα κλισέ του εθνομηδενισμού την ευαισθησία του ανήκειν, τη φιλοπατρία. Τρεις δεκαετίες τώρα, η μονοπώληση της εκπαίδευσης από τους καπήλους της Αριστεράς παράγει μαζικά βάνδαλους καταληψίες του ιερού χώρου της μάθησης, ευνουχισμένους διαδηλωτές να αναμηρυκάζουν τον κρετινισμό της κομματικής ντουντούκας.

Η δημοκρατία (η νεωτερική) είναι εξ ορισμού πολυφωνική, και η πολιτική - ιδεολογική πολυφωνία προϋποθέτει (όχι απλώς ανέχεται) και κόμματα που απορρίπτουν τη δημοκρατία, προτείνουν διαφορετικές αρχές οργάνωσης και στόχων της συλλογικότητας. Αλλά οι αρχές αυτές (του μαρξισμού - λενινισμού ή του ναζισμού ή του φασισμού ή του μαοϊσμού ή των Ερυθρών Χμέρ) προϋποτίθενται στη δημοκρατική πολυφωνία ως προτάσεις, για να επιλεγούν ή να απορριφθούν από τους ψηφοφόρους - όχι ως πρόγραμμα μεθοδική βίας, όχι ως πρακτική εκβιασμών, όχι ως ελλοχεύουσες απόπειρες στανικής επιβολής τους μέσω εγκλημάτων κατάλυσης του έννουμου κράτους. Όταν η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών έχει επιλέξει καταστατικά (με Σύνταγμα και νόμους) το πολίτευμα της δημοκρατίας, είναι εξωφρενικό και παράλογο να μετέχουν στο κορυφαίο όργανο της δημοκρατίας, στο κοινοβούλιο, κόμματα που μεθοδικά και με χρήση βίας καταλύουν τους όρους λειτουργίας της δημοκρατίας.
Κάθε πολίτης ή ομάδα πολιτών στο δημοκρατικό πολίτευμα δικαιούται να πιστεύει και να προπαγανδίζει όποια πρόταση, πολιτική, ιδεολογική, κοσμοθεωρητική, προτιμάει. Το μόνο που δεν δικαιούται, είναι να ακυρώνει αυτή την ελευθερία των επιλογών, να καταλύει τους θεσμισμένους όρους της δημοκρατίας. Παύει να υπάρχει πολίτευμα δημοκρατίας, όταν μειψηφίες θέλουν να επιβάλουν στην πλειοψηφία των πολιτών, με βία, τραμπουκισμό και παρανομία, τις απόψεις τους, το "δίκιο" τους.
Αυτό το όριο αυτοάμυνας είναι η αλφαβήτα της δημοκρατίας, η στοιχειώδης και αυτονόητη λογική που θεμελιώνει θεσμικά την ελευθερία.

Γι' αυτό και όταν αρχηγοί κομμάτων ή στελέχη ή εκπρόσωποι διακηρύχνουν επίσημα και επιβεβαιώνουν έμπρακτα ότι τους νόμους που ψηφίζει το κοινοβούλιο αυτοί τους ακυρώνουν με βία και τρομοκρατία στους δρόμους, τότε, όπου λειτουργεί δημοκρατία, επεμβαίνει Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο και παύει να αναγνωρίζει ως πολιτικό κόμμα τη φασιστοειδή συντεχνία.


Τουλάχιστον κάποιες φωνές να διασώζουν τη συνείδηση των ορίων: να μην ακκίζεται σαν "δημοκρατία" ο ολοκληρωτισμός, σαν "πρόοδος" η βουλιμική ασυδοσία και ο τραμπουκισμός. Δεν είναι δημοκρατία η καιροσκοπική ανοχή κομμάτων με διακηρυγμένη και μεθοδική την άρνηση των θεσμών και αρχών της δημοκρατίας. Εκτός ορίων της δημοκρατίας είναι όχι μόνο όσοι καρριερίστικα εμπορεύονται το αφιόνι απατηλών ολοκληρωτισμών, αλλά και όσοι τους ανέχονται και τους νομιμοποιούν με την ανοχή τους.

Αυτό που και τυπικά κατέρρευσε στις 23 Απριλίου δεν είναι η ελληνική οικονομία. Η υποχρεωτική παραίτησή μας από την κρατική ανεξαρτησία και αυτοδιαχείριση απλώς συγκεκριμενοποιεί τη συντελεσμένη από καιρό κατάρρεση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Για τον αξιολύπητα ολίγιστο πρωθυπουργό μας, αλλά και για τον υποδειγματικό σε ευπρεπή αφασία κ. Σαμαρά η δημοκρατία μοιάζει να είναι ένα νομικό γεγονός, σφραγίδες και χαρτιά, που βαυκαλίζονται ότι το συντηρούν. Γι' αυτό και συνεχίζουν να κρώζουν τις ίδιες φθαρμένες α-νόητες λέξεις μπροστά σε απανθρακωμένα κορμιά και στον πανικό της κοινωνίας.
Συνεχίζει ο κ. Σαμαράς να περιστοιχίζεται από τις ίδιες χιλιοφθαρμένες φιγούρες της πιο αηδιαστικής κομματικής παρακμής, μόνο για να τις ανταμείψει ο θλιβερός που τον στήριξαν να κερδίσει την αρχηγία! Ανάλογα εκτός τόπου και χρόνου ο υποκοριστικά αποκαλούμενος από τον λαό πρωθυπουργός μοιάζει να απολαμβάνει το κυβερνητικό σκηνικό που έστησε με τα φιλαράκια του, ευδαιμονικά αδιάφορος αν παράγουν έργο ή συντηρούν το κενό.

Είναι απίστευτο, πόση τυφλότητα παράγει η παρακμή. Αν αντιλαμβάνονταν οι δύο αρχηγοί ποια οργή συνοδεύει την ανυποληψία με την οποία τους αντιμετωπίζει η ελλαδική κοινωνία, θα ακολουθούσαν πανικόβλητοι στη φυγή του τον βραχύ προκάτοχο της πρωθυπουργίας. Δεν έχουν τις κεραίες και την ευαισθησία να νοιώσουν στην ψυχή τους πόσο αφόρητο είναι για τον Έλληνα να ντρέπεται για την πατρίδα του, πόσο βασανιστικά λαχταράει συλλογική αξιοπρέπεια, τεκμηριωμένη περηφάνια. Έχει καταρρεύσει το πολιτικό σύστημα και μαζί του το κράτος και η οικονομία.

Όμως, δεν έχει καταρρεύσει η ελληνική κοινωνία, διαθέτει ακόμα εφεδρείες ποιότητας αμόλευτες από την κομματική σιχαμάρα. Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με τις αρμοδιότητες που του απομένουν, τολήσει την επιστράτευση αυτής της ποιότητας και μας οδηγήσει σε πραγματική μεταπολίτευση και Συντακτική Εθνοσυνέλευση, ξαναγεννιέται ελπίδα. Αλλά, προσοχή: Σε κυβέρνηση προσωπικοτήτων δεν χωράει ούτε ελάχιστο δείγμα από το πολιτικό προσωπικό των τελευταίων τριάντα χρόνων της αποτροπιαστικής κομματοκρατίας.
Προτιμώτερο το χάος από τον εμπαιγμό.



Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

Η ΝΤΟΡΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΚΡΗΤΗΣ; ΚΑΙ Η ΚΡΗΤΗ;

Τη χρειαζόμαστε ακόμα, Πρόεδρε... (όχι τη Ντόρα, την Κρήτη...)

Δεν μπορεί, κάτι θα ξέρει ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. που του παρέχει ασφάλεια...
Αλλιώς, δεν θα πρότεινε να πάει η Ντόρα, για αξιοποίηση, Περιφερειάρχης Κρήτης... (τώρα μάλιστα που είναι και επίσημα "ανύπαρκτη" κομματικά και πολιτικά...)

Τι μας φταίει η "έρμη Κρήτη"; Ή μήπως είναι φέουδο του Μητσοτακέικου;

Σε ένα τόσο ευαίσθητο νησί, που το μισό είναι αγορασμένο -έμμεσα ή άμεσα- από Ισραηλινά συμφέροντα, και με συζητήσεις για "αυτονομία" το 2012 από ανεγκέφαλους τοπικιστές ή πράκτορες ξένων συμφερόντων, να του δώσεις άλλη μία να πάει στον πάτο;

Εδώ αυτή είναι ικανή να ξεκολλήσει τη Μεγαλόνησο ("της") και να πάει να την ...κολλήσει στο Ισραήλ, απέναντι (που δεν της είναι και αντιπαθές...)

Λέμε τώρα...

Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΕΙΣ 100 ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΝΑ ΚΑΤΣΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ 100 ΤΟΥΡΚΟΥΣ;

Έλληνες ηθοποιοί, ντυμένοι "ειχειρηματίες" -με στολή
κοτζάμπαση, για να αισθάνονται οικεία οι Τούρκοι ομόλογοί τους...

...Αφού καμιά δεκαριά έχουμε όλους κι όλους...

...Εξ ων οι μισοί κρύβονται να μην τους πιάσει η Εφορία, κι οι άλλοι μισοί είναι ήδη μέσα για χρέη, όσοι δεν πρόλαβαν να την κοπανήσουν στη Βραζιλία και την Αργεντινή με τις κλεμμένες εισφορές των εργαζομένων τους και τις επιδοτήσεις από Ευρωπαϊκά Προγράμματα, που δεν έβαλαν ούτε πρίζα στα υποτιθέμενα "εργοστάσιά" τους...

Μάλιστα λέγεται ότι ο Giorgakis ψάχνει στη Λυρική Σκηνή και στο Εθνικό Θέατρο για ηθοποιούς, που θα παραστήσουν τους "επιχειρηματίες" αύριο στη συνάντηση επιχειρηματιών, για να μη φανεί το κενό και εξευτελιστούμε...

Γιατί οι Τούρκοι απέκτησαν και ήδη διαθέτουν κανονική Αστική Τάξη που έχει δυναμική, όραμα και επεκτείνεται συνέχεια, πριν με τους Κεμαλοκαραβανάδες, τωρα με τον μετριοπαθή ισλαμιστή Ερντογάν...

Ενώ εμείς το μόνο που διαθέτουμε είναι "αστικά απόβλητα"...

"Ο,ΤΙ ΕΧΕΤΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ, ΔΟΚΤΩΡ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ... ΕΤΣΙ, ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΘΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΘΑΜΕΝΑ ΣΑΣ..."!


"Έχω τον συντονισμό της επίσκεψης (εννοεί στην Ελλάδα σ.σ.) γιατί ειλικρινά θέλουμε να βοηθήσουμε αυτή τη φτωχή χώρα στη δύσκολη συγκυρία που βρίσκεται".

Αhmet Davutoglu, υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, προσκεκλημένος ως κεντρικός ομιλητής σε συνέδριο που διοργανώθηκε από το Κέντρο Σπουδών Νοτιοανατολικής Ευρώπης του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης με θέμα την τουρκική εξωτερική πολιτική.

(Να δείτε που θα μας προσφέρουν με κάποιο εύσχημο τρόπο και κανένα εικοσάρι δις €, έτσι για να μας διευκολύνουν να "ελαφρώσουμε" την εξάρτηση απο τό ΔΝΤ...)

(ΥΓ: Στο μεταξύ... -14-05-2010, 09:29:34
Ούτε τα προσχήματα δεν κρατάει πλέον η Άγκυρα: Για πρώτη φορά κατά την διάρκεια επίσκεψης Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα, τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο! Συγκεκριμένα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη παραβίασαν έξι φορές πριν λίγη ώρα τον Εθνικό Εναέριο Χώρο στο Βόρειο Αιγαίο, προφανώς λειτουργώντας ως «προπομποί» του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν!)

Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΗ ΝΕΤ: ΟΠΩΣ ΤΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΜΑΓΝΗΤΙΖΕΙ ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ, ΠΡΙΝ ΤΟ ΦΑΕΙ...

"Μπρε, gel, gel, ελάτε πίσω στην Αυτοκρατορία,
και θα γλυτώσετε για πάντα από την κρίση..."

...Αυτή την εικόνα έδωσε η χτεσινή συνέντευξη του Ερντογάν στη Μαρία Χουκλη στη ΝΕΤ...
Όπου, ανάμεσα σε φιλειρηνικές -με πολύ ήρεμο, σαν κάθε κυρίαρχου, τόνο- για την ανάγκη να δοθούν τα χρήματα που πάνε τώρα σε εξοπλισμούς, σε Υγεία, Παιδεία και τους φτωχούς του κόσμου, και αντιΑμερικανικές κορώνες για την κρίση της Ελλάδας, στην οποία αναφερόταν συνεχώς, σα για να μας πει "ξέρουμε ότι είσαστε ξοφλημένοι, αλλά δεν θα το χρησιμοποιήσουμε...", μας πέρασε καθαρά:

Την άποψη ότι κακό πράγμα οι υπερπτήσεις μαχητικών αεροσκαφών στο Αιγαίο, αλλά αν τα αεροπλάνα είναι άοπλα, τότε είναι αεροσκάφη "ειρήνης" κι όχι "πολέμου" !!!! -άρα, να πετάνε όπου θέλουν τα F-16 (Bενιζέλο, στείλε σε παρακαλούμε 4 τέτοια δικά μας "άοπλα" μέχρι το Εσκή-Σεχήρ, έτσι για βόλτα, να δούμε τι θα γίνει...)

Την άποψη ότι "εμείς οι Τούρκοι δεν έχουμε σαν πρώτο κονδύλι τις αμυντικές δαπάνες, ας το σκεφτεί αυτό κι η Ελλάδα" (δηλαδή, αν σε ενα γιγάντιο προϋπολογισμό 1 τρις € της Τουρκίας το ποσοστό αμυντικών δαπανών είναι πέμπτο με 2%, ήτοι 20 δις €, και εμείς με ένα προυπολογισμό 1 δις έχουμε πρώτες τις αμυντικές δαπάνες με 4%, ήτοι 40 εκ € -δηλαδή σε απόλυτα νούμερα το 2 τοις χιλίοις των δαπανών της Τουρκίας- αυτό σημαίνει ότι εμείς ξοδεύουμε πιο πολλά για όπλα από αυτούς!!!!...)

Κουβέντα για Κυπριακό, κουβέντα για Θράκη -και με ευθύνη της Χούκλη...

Και αναφορά στο "ας κάνουμε ότι έκαναν Ατατούρκ-Βενιζέλος", αποσιωπώντας ότι αυτό έγινε με το Βενιζέλο στο καναβάτσο μετά το έγκλημα της Μικρασιατικής Καταστροφής...

Και στο τέλος -αφού αναφέρθηκε δύο φορές στην καταγωγή της Μαρίας απο τη Σμύρνη- για να στήσει ατμόσφαιρα οικειότητας, με αναφορές στο ότι αυτή μπορεί να ξέρει και Τουρκικά, ενώ εκείνη δεν του αντείπε ότι κι αυτός πρέπει να ξέρει Ελληνικά, αφού όπως είπε στην Κωσταντινούπολη δούλευε αρχικά σε Έλληνες εργοδότες...- η μεν Μαρία μας τον ευχαρίστησε Τουρκιστί ("chok tessekur edirim") ενώ αυτός δεν μπήκε στον κόπο -αυτός ο τέως υπάλληλος Ρωμηών της Πόλης- να πει ελληνικά "ευχαριστώ"...

Aυτά -κι ας υποδεχτούμε σήμερα τον "Επικυρίαρχο"...

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

ΓΙΑ "ΔΑΝΙΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ" ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ "ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ", ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΕ Ο GIORGAKIS...

" Φινλανδοποίηση", ως γνωστόν, σημαίνει "συνειδητή αναγνώριση μείωσης εθνικής κυριαρχίας, και λήψη αποφάσεων στην εξωτερική πολιτική -ΟΗΕ κλπ...- με βάση και εξαιτίας της γειτνίασης με ισχυρό εχθρικό Κράτος".

Περιλαμβανόταν -κάπως έτσι...- στο Φινλανδικό Σύνταγμα, με βάση και την απαίτηση της τότε κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης.

Όπως έχει δηλώσει σε εκπομπή στην τηλεόραση ο ΑΝΥΕΘΑ Παναγιώτης Μπεγλίτης «Είτε μας αρέσει, είτε όχι, για αντικειμενικούς λόγους (δημογραφικούς, μεγέθους, κτλ.) η Τουρκία είναι μία μεγάλη περιφερειακή δύναμη και εμείς πρέπει να αναπροσαρμόσουμε την πολιτική μας».

Δύο μέρες πριν από την επίσκεψη του "παιχταρά" Ερντογάν -που χτες υπέγραψε σύμβαση 20 δις (!!!) με τη Ρωσία για την κατασκευή από τους Ρώσους του πρώτου πυρηνικού εργοστασίου στην Τουρκία (έρχονται και τα πυρηνικά όπλα -εδώ έχει πυρηνικά το γελοίο Πακιστάν, δεν θα έχει η σοβαρή Τουρκία;...), η δήλωση αυτή σημαίνει την οριστική "Φινλανδοποίηση" της Ελλάδας, δίπλα σε μια ισχυρή Τουρκία...

Θέλετε κι άλλα;

...Και ειδικά για τις υποκριτικότατες δηλώσεις του "Ηγεμόνα"-"ανθρώπου του Αιγαίου" (HEGEMEN) Μπαγίς, για αμοιβαία μείωση εξοπλισμών κλπ;

Διαβάστε παρακάτω το πολύ ενδιαφέρον ενημερωτικό σημείωμα του φίλου του blog και ειδικού περί τα στρατιωτικά θέματα Μηχανολόγου Δρα Όθωνα Φλωράτου...

"Για άλλη μία φορά ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας Egemen Bagis προτείνει σε συνέντευξή του αυτή την φορά στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ την "αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών". Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στο δημοσίευμα ο Τούρκος υπουργός «ένας από τους λόγους που η οικονομική κρίση χτύπησε την Ελλάδα είναι και η κούρσα των εξοπλισμών με την Τουρκία».

Και συνεχίζει λέγοντας ότι «πρέπει να προστατεύει ο ένας τον άλλο και όχι να προστατευόμαστε ο ένας εναντίον του άλλου». Μάλιστα αναφέρει ότι «δεν θέλουμε άλλα υποβρύχια, πρέπει να ξυπνήσουμε γιατί κάποιες άλλες χώρες απολαμβάνουν τα προνόμια από τους δικούς μας εξοπλισμούς». Και τελειώνει τη δήλωσή του λέγοντας ότι «η κρίση είναι ευκαιρία». Αν και τα λόγια του Τούρκου υπουργού ακούγονται ωραία στα αυτιά του μέσου Έλληνα, πίσω από αυτά τα λόγια κρύβονται αρκετά ψέματα και πολλές κεκαλυμμένες αλήθειες.

Πρώτα από όλα, με βάση τα στοιχεία που δίδονται κάθε χρονιά, οι δαπάνες του ελληνικού κράτους για την αγορά νέων οπλικών συστημάτων δεν ξεπερνούν το 0,8% του ΑΕΠ. Αν τώρα, στο ποσό αυτό προστεθούν οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις, τα λειτουργικά έξοδα όπως καύσιμα, ανταλλακτικά, αναλώσιμα υλικά καθημερινής χρήσης, κλπ τότε πράγματι οι δαπάνες αγγίζουν το 2,8% του ΑΕΠ. Όμως άραγε μπορεί να οδηγηθεί μία χώρα σε οικονομική κρίση όταν δαπανά το 0,8 % του ΑΕΠ της σε εξοπλισμούς; Διότι τα λοιπά έξοδα υπάρχουν και θα υπάρχουν ανεξαρτήτως αν αγοράζουμε νέα μαχητικά ή νέα πλοία ή άρματα μάχης γιατί είναι πάγια έξοδα. Πρόκειται για τις πάγιες δαπάνες που εξασφαλίζουν το μίνιμουμ των δυνατοτήτων της διασφάλισης της εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας.

Επομένως τίθεται το απλό εξής ερώτημα: Υπάρχει κάποια ελληνική κυβέρνηση που θα μπορούσε να δικαιολογήσει στον ελληνικό λαό την απώλεια της εθνικής και εδαφικής κυριαρχίας ή την δημιουργία ελλείμματος στην ασφάλεια του; Αυτό που οι περισσότεροι Έλληνες πολίτες δεν γνωρίζουν είναι ότι η Άμυνα της χώρας δεν είναι μία απλή υπόθεση. Δεν είναι σαν να διοικείς μία επιχείρηση που ακόμα και αν κάνεις κάποιος λάθος μπορείς άμεσα να το διορθώσεις με κάποιο σχετικά μικρό κόστος.

Δεν γίνεται για παράδειγμα να αποσύρεις από την ενεργό δράση τόσα αεροπλάνα, και τόσα πλοία και όταν τα χρειαστείς να εκτιμάς ότι θα μπορείς να τα έχεις άμεσα σε επιχειρησιακή ετοιμότητα. Τα μαχητικά, τα άρματα μάχης, οι μονάδες επιφανείας τα υποβρύχια δεν τα βρίσκει κανείς στο ράφι και τα αγοράζει όποτε χρειαστεί. Χαρακτηριστικά, ακόμα και αν η ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει να αγοράσει νέες φρεγάτες για το ΠΝ για να αντικαταστήσει τις 10 παλαιές φρεγάτες (μέσης ηλικίας 30 ετών) Standard, το πρώτο πλοίο της παραγγελίας θα ήταν διαθέσιμο στο ΠΝ μετά από 6 χρόνια, με απλά λόγια το 2016.

Και όλα αυτά όταν οι Τούρκοι διαθέτουν ήδη υπεροπλία στο Αιγαίο με το γιγαντιαίο ναυπηγικό τους πρόγραμμα σε εξέλιξη, το οποίο για την ιστορία περιλαμβάνει την ναυπήγηση 8 κορβετών, 4 φρεγατών, 6 αντιτορπιλικών AAW1 Ελικοπτεροφόρου δυνατότητας μεταφοράς 8 ελικοπτέρων και 700 στρατιωτών, 16 περιπολικών ανοικτής θαλάσσης, 4 κορβετών για το Λιμενικό Σώμα, 8 αποβατικών σκαφών LCT, 2 αποβατικών πλοίων LST (εκτοπίσματος 4000 τόνων περίπου), 6 υποβρυχίων Τ214ΤΝ, 4 υποβρυχίων Τ209/12000 και τον εκσυγχρονισμό 8 φρεγατών O.H Perry εκ των οποίων οι 4 με πρόβλεψη για αυξημένες αντιαεροπορικές δυνατότητες και 3 βοηθητικών πλοίων.
Είναι πραγματικά αστείο να ακούει κανείς τον Τούρκο υπουργό να ισχυρίζεται ότι οι δύο χώρες δεν χρειάζονται υποβρύχια, όταν μόλις πριν από 6 μήνες ανακοινώθηκε το τελικό κόστος ναυπήγησης των 6 τουρκικών υποβρυχίων Τ214ΤΝ (2 δισ. ευρώ) και το ποσοστό συμμετοχής τουλάχιστον μίας δωδεκάδας τουρκικών εταιρειών και ερευνητικών ιδρυμάτων στην ναυπήγηση των συγκεκριμένων υποβρυχίων.


Αν όμως ο Τούρκος υπουργός εννοεί και αληθινά πιστεύει αυτά που προτείνει, τότε γιατί η Άγκυρα δεν δείχνει έμπρακτα την καλή της πρόθεση ακυρώνοντας το συγκεκριμένο πρόγραμμα; Γιατί δεν ενημερώνει ο Τούρκος υπουργός τις τουρκικές εταιρείες που προσδοκούν βιομηχανική συμμετοχή στο πρόγραμμα της τάξης του 80% της αξίας της προμήθειας, ότι η ναυπήγηση των σκαφών δεν είναι αναγκαία πλέον; Μήπως γιατί ξέρει ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει, δεδομένων των χρημάτων που έχουν επενδυθεί από τις τουρκικές εταιρείες για την ανάπτυξη των συστημάτων που θα εγκατασταθούν στα νέα τουρκικά υποβρύχια 214;

Γιατί δεν ακυρώνει άμεσα την απόκτηση 100-120 μαχητικών F-35 κόστους τουλάχιστον τα 10 δισ. ευρώ, έτσι ώστε να καταστεί "άνευ λόγου" το πρόγραμμα απόκτησης Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους της Π.Α. κόστους 4,5 δισ. ευρώ; Γιατί δεν ακυρώνει άμεσα το πρόγραμμα εγχώριας ανάπτυξης και κατασκευής του νέου άρματος μάχης ALTAY; Πως μπορεί ο υπουργός Επικρατείας της Τουρκίας να μας πείσει για τις φιλικές προθέσεις της χώρας του όταν τα τουρκικά μαχητικά στην κυριολεξία ξυρίζουν τις στέγες των σπιτιών στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου?

Πως μπορεί ο κατά τα άλλα «καλοπροαίρετος» Τούρκος υπουργός να μας εξηγήσει γιατί το τουρκικό Ναυτικό αποφάσισε να δημιουργήσει μία μόνιμη δύναμη διατήρησης της ασφάλειας στη Μεσόγειο αποτελούμενη από τα κάτωθι πλοία επιφανείας: F-247, TCG Kemalreis, κλάση MEKO 200 TN II , F-241, TCG Turgutreis, κλάση MEKO 200 TN I , F-490, TCG Gaziantep, κλάση G (O.H Perry) F-491, TCG Giresun, κλάση G , (O.H Perry) A-580, TCG Akar, κλάση Akar σκάφος ανεφοδιασμού στόλου, Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού και ελληνικού τύπου είναι η πρώτη φορά που το τουρκικό Ναυτικό πραγματοποιεί κάτι τέτοιο.

Η νέα στρατηγική του τουρκικού Ναυτικού είναι απλή και ξεκάθαρη: Με βάση την NAVTEX101/10 η τουρκική κυβέρνηση ενημέρωσε τη διεθνή κοινότητα ότι θα εκτελεί σε μόνιμη βάση την επιχειρησιακή αποστολή με τίτλο «Ασπίδα του Αιγαίου και της Μεσογείου» (Agean - Mediteranian Shield), κατά της τρομοκρατίας στην περιοχή αυτή. Με λίγα λόγια η Τουρκία ανέλαβε με την ανακοίνωση αυτή τις στρατιωτικές και ναυτικές ενέργειες στη θαλάσσια περιοχή του FIR Αθηνών και Λευκωσίας, εναντίον της τρομοκρατίας, υποδηλώνοντας ότι είναι η μόνη ναυτική δύναμη στην περιοχή (Αιγαίο και Νοτιοανατολική Μεσόγειο) που παρέχει προστασία στα πλοία με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" σε πρόσφατο δημοσίευμα της, "Σε σύνοδο για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, που έγινε τον Φεβρουάριο στην Ιταλία, ο εκπρόσωπος της Τουρκίας, πλοίαρχος Κενάνογλου, δήλωσε ότι με βάση σχετική απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της 1ης Απριλίου 2006, η Τουρκία έχει αναλάβει επιχειρήσεις εναντίον της τρομοκρατίας για την προστασία των θαλάσσιων μεταφορών στην περιοχή του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου με την επωνυμία «Ασπίδα της Μεσογείου». Ανέφερε επιπλέον ότι "πρέπει - και παρακαλούνται - όλα τα πλοία, εμπορικά και πολεμικά, να δίνουν πληροφορίες στα τούρκικα πολεμικά πλοία που εκτελούν επιχειρήσεις «Ασπίδα της Μεσογείου», προκειμένου να διευκολύνονται οι προσπάθειες της Τουρκίας κατά της τρομοκρατίας".

Ειδικά η τελευταία επισήμανση θα πρέπει να εξηγεί και την προσπάθεια της τουρκικής κορβέτας TCG BAFRA (F-505) να ελέγξει τα στοιχεία του δρομολογίου του ελληνικού φορτηγού πλοίου ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ (λιμένα απόπλου, κατάπλου, όνομα πλοίου) ενώ αυτό βρισκόταν στα ελληνικά χωρικά ύδατα κάτι που μόνο οι ελληνικές Αρχές έχουν δικαίωμα να πράξουν. Την περίοδο εκείνη η ελληνική κοινή γνώμη είχε εκπλαγεί με την θρασύτητα των τουρκικών ενεργειών.

Τελικά οι Τούρκοι εφήρμοζαν αυτό που είχαν δηλώσει τον Φεβρουάριο του 2010 και τίποτα περισσότερο δηλαδή την επιστροφή τους στα γνώριμα σε αυτούς από την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ύδατα του Αιγαίου. Προφανώς ο Τούρκος υπουργός αυτό εννοούσε όταν έλεγε «να προστατεύει ο ένας γείτονας τον άλλο». Ίσως τελικά οι Τούρκοι να είναι οι μόνοι στην περιοχή που "νοιάζονται" για εμάς, αφού με τον τρόπο αυτό θα περιορίσουμε τα έξοδα για την θαλάσσια ασφάλεια του αρχιπελάγους. Εξάλλου τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, όταν είναι σίγουρο ότι η πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας πιστεύει ότι η χώρα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την Τουρκία στρατιωτικά λόγω της οικονομικής κατάστασης;"

Ουδέν έτερον σχόλιον από τον "Φινλανδό" πλέον ιστολόγο σας -άσε που οι Φινλανδοί, Ούγγροι και Τούρκοι συνιστούν γλωσσικά μία Φιννοουγγρική-Αλταϊκή, μη Ινδοευρωπαική ομογλωσσία...